Ik moet zeggen, het was niet mijn gelukkigste avond. Maar dat had verscheidene redenen, zolas:
ik ben vertrokken met een serieuze verkoudheid (en dat maakt mij altijd wat (heel) moe
ik weet niet wat mij te wachten staat en dat maakt mij een beetje curieus, maar geeft mij ook wat de blues
het is hier in Keulen donker en op dit moment niet veel te beleven
Dus ik besluit maar om iets te gaan eten (een spaghetti bij een Turk), wat zwaar op mijn maag valt. In het hotel probeer ik nog internet te checken, maar de dingen die ik wil zien, daar blokkert het spul op. Dus lig ik tegen 21u45( in mijn nest. Ik moet trouwens vroeg opstaan, want ben nog net in het station terugeweest om te vragen hoelaat en waar en hoe duur een treinrit is naar de luchthaven. Het bed is niet echt bijzonder, maar toch slaap ik met af en toe wat wakker worden (zoals een klein kindje zei onlangs John McCain, maar troost jullie, het huilen was er niet bij. Zo erg is het nu ook weer niet!!)
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten