Mostar Gooooaaaaal!!!!!!!!!!!!!!!!

Onthou de dag goed!!!! Zaterdag 28 maart 2009 in de Cristalarena van Genk, vindt er een voetbalinterland plaats!! Belgie - Bosnie & Herzegovina!!
Wie zal er winnen???
Zij hebben er goede hoop in. En misschien niet onterecht, want het is tegen de Belgen!!!

Mostar Brugge

Mostar is echt een mooie stad en ook een lelijke stad. (Deze stad heeft nog meer te lijden gehad (zeker procentueel) van de oorlog dan Sarajevo. Want nadat ze hun robbertje hadden uitgevochten met de Serven, zijn de Kroaten (Christenen) en de Moslims nog eens onder elkaar begonnen. Met een totale vernietiging als gevolg. Ondertussen is er al het een ander terug opgebouwd.
Maar, als je in de buurt bent, dan moet je zien. Je kan ze wat vergelijken met Brugge!! Oude gebouwen en kanaaltjes in de stad.
Maar er zijn wel enkele verschillen. Er zijn immers niet zoveel kerken als in Brugge en iets meer Moskeeen als in Brugge. De straten zijn authentiek geplaveid (met uiterst gladde kinderkopjes, met hoge hakken ben je er niets). En dan heb je de kanalen. eigenlijk is het een net van wildwaterriviertjes (rechtsstreeks geimporteerd uit de bergen) die door de oude stad razen & in elkaar vloeien (kolken, een prachtig schouwsel). dat alles mont iut in een grote rivier. Op een bepaalde plak is er een brug (hier de oude brug genaamd, die nu nieuw is (na de wederopbouw, want ze was totaal vernietigd tijdens de oorlog). En hier duiken gasten naar beneden (van de belendende duikclub) voor een kleine vergoeding (voor mij met ware doodsverachting). En dit in de zomer!! Want kan je je inbeelden (nu in dit seizoen), is het water rechtsstreeks uit de bergen rond het vriespunt! En toch heb ik een foto van iemand die het vandaag deed (op het monet dat ik aanwezig was). Heus, het is geen trucage!!
En wat nog een gelijkenis is met Brugge! Dat zijn de Japanners! Ik struikelde er vandaag zowaar over! Dat moet nogal iets zijn in de zomer. Ik denk dat het dan ook overal aanschuiven is.

Mostar Minder getik

Sinds een aantal landen (het valt me nu echt op) hoor ik mindr getik op straat (van de hoge hakjes), dan bv in de landen van de ex-sovjetunie. daar zijn ze er echt bekend en berucht voor!!

Mostar CPeX

Toen ik in de week de naam van mijn verblijfplaats (in Mostar) onder ogen kreeg, moest ik meteen aan CPeX denken. En hun klassieker: `Boecht van Dunaldy`!! Want ik logeer in het Pansion `ALDI`.
Maar geen kwaad woord hierover! Het is echt leuk (17 plaatsen en den deze alleen), mooi, ... Een aanrader, als je naar Mostar komt!! Alleen hadden ze de reservatie niet doorgekregen, maar ik kon ze wel tevoorschijn toveren, via mijn inbox. Gelukkig heb ik een goedwerkend boekingskantoor!!

Sarajevo De verplaatsing

Deze ochtend (voor de verandering) vroeg uit mijne nest om de trein niet te missen. Hij vertrok immers om 07u00. En het moet gezegd, het panorama was er eentje van oh`s & ah`s.
Een andere reden waarom ik voor de trein koos, was de prijs. De trein 9,90Km en de bus 18,00Km.
Het enige mindere aan de rit (maar ik moet toegeven, de rokers hebben zich redelijk gedeisd gehouden), was het feit dat er geen tussendeur was tussen de rokers en de niet-rokersruimte.

Sarajevo Vriendendienst

In al de landen van voormalig Joegoslavie, zie je zowat overal borden van het Europees Reconstructiefonds. Ja, wij leggen een aardige duit op tafel. Hoe zouden ze het anders hier kunnen bekostigen!! Maar niet alleen wij zijn hier actief1 Ook de Amerikanen (op dit vlak niet zo massaal)en de Turken doen mee. En dan zijn er in Bosnie nog andere vriendjes!! Nl, Ahmadinejad & Co. Inderdaad de Iranezen (tegen het volk heb ik niets) doen hier aardig hun best. En net zoals de andere landen met ook bijbedoelingen. Helaas kan ik die van deze overheid niet zo apprecieren!

Sarajevo Lepra, mazelen, wind & waterpokken

Het is verbazend hoeveel gebouwen er nog zijn met littekens van de oorlog. Vanwege de schoten en inslagen. Nu j, als je gedurende die tijd (per inwoner) 800 granten op je verdoemenis gekregen hebt (en nog ander tuig), dan kan er wel wat schade zijn. Een aantal dingen zijn echter wel gerestaureerd.

Sarajevo Klaar met de stad

Dat gevoel had ik toch. Eigenlijk was ik graag naar de bergen getrokken. Maar de mist hield me tegen. En ook het feit dt ik mijn hostel nog moest betalen. Verrasssend genoeg aanvaardde ze dadelijk mijn berekeing, ze had eens anders moeten durven!!

Sarajevo Staatsstructuur

Ook Bosnie is een federaal land (neen, ik ben hier voor niets aan het pleiten), maar makt een beetje de omgekeerde beweging van bij ons. Alles was ongeveer gesplitst. Het enige wat nu nog gesplitst is, is de politie. En daarvan verwacht men dat deze ook binnen een aantal jaren een eenheidspolitie zal zijn.
Maar door de federatie (Bosnie & Herzegovina (enerzijds) en de republiek Serpska (anderzijds) was ik wel gesjareld bij aankomst!! Vandaar dat de bus halt hield aan een busstation in de republiek Serpska. En daar was nog altijd geen degelijke verbinding met het kanton Sarajevo. Ja, perfect is het nog niet!!

Sarajevo God gezien

In het cafe werd ik aangesproken door een (jonge) Amerikaan. Hij had gestudeerd voor burgerlijk ingenieur. En hij was hier met 5 anderen. Want het heilige vuur van God had hen naar hier gedreven. En dit reeds 1,5 jaar!!

Sarajevo Tito

In alle landjes (ex-Joegoslavie) ben ik hem al op een of andere manier tegengekomen. En vandaag ben ik na mijn calvarietocht iets gaan drinken in het cafe, met zijn naam en zijn foto's en zijn naam op de glazen iets gaan drinken.

Sarajev GAZA Revisited

Het was door een tour met de wagen. En dus heb ik een aantal plekken terug bezocht. Maar deze keer te voet. Zo heb ik een aantal dingen beter kunnen vastleggen op de gevoelige plaat.
Het was wat je kunt noemen, .... een gevulde dag en een zware dag.

Sarajevo GAZA

Neen, ik heb het niet over de betoging/manifestatie die hier op 15/02 zal plaatsvinden. Dus als je die dag naar het journaal kijkt, zou je wel eens een massamanifestatie kunnen zien in Sarajevo!
Maar waar ik naar terug wil, is de oorlog die hier woedde tussen 1992 en 1995. Allesverwoestend was het. Ik denk wel dat iedereen (die al een klein beetje ouderdom heeft) zich dit wel nog zal herinneren alsof het gisteren was. Zeker hier in sarajevo en de rest van dit landje.
Waarom de vergelijking met Gaza? Wel sarajevo was helemaal omringd door de vijand en als enige navelstreng met de rest van de wereld, was er de tunnel van nauwelijks 800 meter lang. En dit ben ik vandaag gaan bezoeken. Enfin er schiet nog maar 25 meter van over. want die tunnel (je kan denken hoe klein dit is) liep onder de luchthaven van Sarajevo. En voor de veiligheid van deze luchthaven, heeft men na de oorlog deze tunnel moeten slopen. Hij was dus 800m lang, 1,00 meter breed en ongeveer 1,50 meter hoog. Hij was onderstut met houten balken en uitgerust met een railsysteem om karretjes (met voeding, gewonden, munitie, ....) te kunnen transporteren.
De tunnel was een verbinding tussen 2 huizen. En er was van 2 zijden tegelijk 4 maanden & 4 dagen constant aangewerkt.
En er was tegen het einde van de oorlog een (maar dat wist men niet op voorhand, wanneer dit inferno ging gedaan zijn) een andere tunnel (enkele meter verder) klaar. Hier kan een kleine auto doorrijden. Maar hij is nooit gebruikt. Maar hij bestaat nog wel, want hij is helemaal uit beton. (en aangezien hij ook niet gebruikt is, hebben we hem ook niet bezocht).
Verder op deze toer (die verzorgd werd door een voormalige soldaat) die we met de wagen deden, deden we ook een aantal andere plekken aan. Plekken zoals het Holliday Innhotel (waar de journalisten zaten), snipersalley, de marktplaats, het parlement, het presidentieelpaleis, Hotel Bristol, het tv-station, het bejaardentehuis, .....
de man die de tour deed was ten tijde van de start v/d oorlog pas 15,5 jaar en ging bij het leger als hij 16,5 jaar was (tot het einde van de oorlog). En daarna ... ging hij terug naar school en beeindigde studies als verpleger en werkt nu op de dienst anestesie als hoofdverpleger.

Sarajevo Uitgekookt

Het hostel had op zijn site gezet: 'op 5'wandelen van het station!!' Alleen hebben ze er niet bijgezet dat dit over het busstation voor lokaal vervoer gaat en niet dit ivm internationaal vervoer. (en zo zijn er nog een paar grappen) Wat maakte dat ik een taxi moest nemen, want dat station (niet te geloven) is echt afgelegen. Ja, en kwestie van organisatie!!
Verder was de rit vandaag wel ok. Ik heb terug een beetje sneeuw gezien en de eerste chauffeurs meegemaakt die zich hielden aan het rookverbod in de bus!! (Joepie)

Bosnie en Herzegovina Sarajevo

Of waar kan je dit allemaal nog van kennen?
Natuurlijk van de recente oorlogsgruwelen en evt ook van de Winterspelen (zo'n 25 jaar geleden).

De grens Stop Carina

Aan geen een van beide kanten heb ik deze keer problemen gehad. Het ging allemaal heel vlotjes.
Even dacht ik dat we bij Carina langs moesten of dat ze op zoek waren naar Carina. Op het bordje 'Douane'stond immers ook 'Stop Carina'. waarschijnlijk betekent dit dan ook Douane.

Belgrado Toerisme

Eveneens in Nis vertrouwde men mij toe dat heel wat mensen uit het westen naar hier komen ivm ¸medisch toerisme¸. Blijkbaar liggen tandverzorging en plastische chirurgie goed in de markt. Zo was er het verhaal van een jonge Canadese die naar hier kwam, om 7 cm langer te worden.
Opent dit voor sommigen perspectieven???

Belgrado Oudejaarsnacht

Waarom was niet hier en moest ik Rocco Granata en co doorstaan in Chisinau?? Terwijl hier verdoeme Goran Bregovic op het podium stond!!!

Belgrado Vlucht uit rokersparadijs

Ze waren in het hostel verbaasd, dat ik zo vroeg vertrok. Maar om nog meer gerookt te worden had ik helemaal geen. Hoewel het is echt overal van dattem!!
Maar enfin, ik was dus wat vroeg aan het busstation & werd aangesproken door een taxichauffeur. Hij wou me wel naar Sarajevo voeren.
Ik dacht: als hij enkele euroş boven mijn toekomstig busticket gaat, dan neem ik het. Hij rekende even voor: Sarajevo is 400km ver, dus 1,00Euro/km. Ik schoot bijna in een onbedaarlijke lachbui en stelde hem 15,00 euro (busprijs) voor & het gesprek was dadelijk gedaan.

Belgrado Katarina & the Waves

gistern had ik nog een afspraak met mensen uit Belgrado (via CS). Enfin met de vrouw (een tv-directrice), want haar man speelt bij een groepje (streetpunk) en had repititie. Wij daar naartoe. Helaas zijn ze niet aan spelen toegekomen, want er zijn 2 bandleden niet komen opdagen. Conclusie: schone muziek!!!
Maar het was wel een nuttig contact, want als ik nog eens kom opdagen, dan heb ik een slaaplaats en een aantal dingen te doen.

Belgrado Zwart

Wat ik me eigenlijk ook afvraag: Waarom gebruiken we het woordje ¸zwart¸telkens met een negatieve connotatie. Zoals: zwartwerk, zwartgeld, zwartrijden, ...... Wat hebben zwarte mensen gedaan dat ze zo steeds betrokken worden. Waren het de blanke mensen niet die zich onheus gedragen hebben in Afrika en andere kolonies? En wie heeft hier de boel gesaboteerd en uitgemoord?? In elk geval niet de zigeuners!!

Belgrado Mensonwaardig

Ik weet niet of ik al ergens heb neergeschreven, maar de woonomstandigheden van vele zigeuners zijn mensonwaardig. Of je er nu zelf voor kiest of niet.
En hieruit volgen dan vaak verklaringen van mensen, zoals: Elektriciteit hebben ze niet nodig, ze hebben immers geen water en wassen hun niet. Ze hanteren een eigen kastensysteem (vergetend dat iedereen hun uitsluit). Enz......

Een man uit Nis (Servier met dubbele nationaliteit Serv/Amerikaan) vertrouwde me ook toe dat Serviers (het zit denk ik in hun genen, zei hij) een racistisch volkje zijn. Ik heb niet die ervaring bij iedereen die ik gesproken heb, maar regelmatig zat er toch wel een denigrerend toontje bij, dat werd bijgesteld als ik mijn visie liet horen!

Belgrado Den Vtm

Gisteren hierop tv (ze waren aan het zappen) kwam ineens iets eigenaardig tevoorschijn. In Belgie had ik het nooit gezien, maar ik herkende het meteen!! Zowaar Matroesjka`s op tv. Dan prbeet een mens uit zijn land te ontsnappen en schotelen ze je dit voor!!

Belgrado Een bezoekje

Daarna had ik een afspraak met Nikola. De jonge Serv, die voor mij ergens een afspraak geregeld had met een NGO. Het was een leuk gesprek (hoewel ze niet exclusief met zigeuners bezig waren) met iemand van deze organisatie. Nu weet ik toch al iets meer en heb nog een ander adres gekregen ivm de zigeuners. Maar dat kan ik vanuit Belgie controleren.
Daarna zijn we nog even naar een zigeunerbuurt geweest. Dit blijft wel confronterend.

Belgrado Sereniteit

Deze ochtend ben ik onze vriend een groet gaan brengen. Diene ligt daar nogal met een ferme blok marmer op zijne buik. Gaan lopen zal hij niet gauw gaan doen. Natuurlijk is het Tito in het bloemenhuis. En daar vlakbij is ook nog een museum aan hem gewijd. Met op dit moment tentoonstellingen van zijn jachtwapens en de wijze waarop (deze decadente gast)nieuwjaar vierde.

Belgrado Engels

Waarschijnlijk heeft de overheid het nog niet begrepen. Maar de mensen die ik hier ontmoet, hebben echt voor orientatie op het westen gekozen. En dus spreken ze massaal engels en kennen praktisch geen \russisch meer.Sommigen suggereren me zelfs om dit te vergeten!!
Dus als je ooit wenst naar hier te komen (stel je voor dat je ook ooit eens te prooi valt aan zotte gedachten), dan kan je je hier gemakkelijk uitdrukken.

Belgrado Geen schrammetje

Je zal er niets van merken. Dat hadden ze me al verscheidene keren gezegd. Van wat? Wel, van de NAVO-bombardementen. Volgens de Serviers is alles in Belgrado al opgelapt. Oei, heb ik me dan vergist van stad?? Want ik zie hier nog wel een aantal serieuze restanten. Of sluiten zij hun ogen??

Belgrado Nie opgeve

Dat lieten een aantal mensen weten, bij het begin van mijn reis. Wel en dat doe ik nu ook niet!! Het zou wel eens kunnen dat ik morgen `prijs heb`!!

Ik stond vanochtend nl in het busstation na te denken over een uitstap naar Novi Sad. En toen zond Nikola een boodschap. Hij had iets meer info nodig om contactte kunnen nemen met de Roma-organisaties. En daarom moest ik opzoek naar een internetcafe! En dus geen uitstap naar Novi Sad(die bleek ook 3x zo duur als in mijn reisgids.

Het resultaat is, we worden morgen om 11u50 verwacht bij een organisatie & waarschijnlijk gaan we daarna nog onder ons beiden naar een ghetto (kamp). Het zou dus wel eens kunnen dat ik toch mijn nodige portie zigeunerinfo kan krijgen. Super!!!

Belgrado Ben het beu

Niet zo zeer het `op reis zijn`, maar wel het `roken`. Al bewaart gerookt vlees langer, het is echt vervelend. Hier in het hostel (bv) stinkt gewoon alles naar de sigarettenrook. Het is precies alsof ik op de Balkan (ok buiten Vesna en Luben) de enige ben, die niet rookt!!

Belgrado Nikola

Samen met de receptionist hier heb ik al wat info opgezocht over organisatie die werken rond de `zigeunerproblematiek` en heb dadelijk wat mails verstuurd. Kwestie van de koe bij de horens te vatten.
Maar sedert enkele dagen heb ik ook contact met een jongeman (via CS), die hier inBelgrado Nederlands studeert. Hij had enkele vragen voor mij & ik heb hem er enkele terug gesteld. En hij gaat morgen contact nemen met een aantal organisaties & hebben tevens reeds de afspraak om elkaar op dinsdagnamiddag te ontmoeten (en evt een of meerdere organisaties te bezoeken, hopelijk lukt het!!).

Belgrado Tropisch

Rond 14u00 heb ik de bus genomen in Nis. Ik had hem bijna gemist & toch zat ik vlak naast de bus te wachten. Maar blijkbaar is het geen goed idee om op zondag hier een bus te nemen. (misschien ook wat minder aanbod) Iedereen wou blijkbaar de bus nemen & dus was het er tropisch warm op. Vor de rest blijft het maar regenen. Hopelijk komt er eens eind aan. Voor mij mag het iets kouder, maar droog zijn!!

Nis Onberekenbaar

Zijn die Serven. Gisteren had Marko nog beloofd dat hij er zeker zou zijn om de zigeuners te bezoeken. En tegen deze ochtend had hij afgezegd. Het korte bezoek (gisteren) hadhem zodanig van zijn melk gebracht. Het watje. Nu ja, het was wel aangrijpend.Maar als je wilt dat er iets aan gebeurd,dan hoef je niet weg te lopen en je ogen te sluiten(voor de gruwel in je eigen land).
De receptionist heeft dan nog `geprobeerd` om iemand anders te mobiliseren. Maar dat is niet gelukt. Met niet meer dan een mailadres ben ik naar Belgrado vertrokken.
Maar eerst ben ik rond de middag nog een van de zigeuners (in het centrum van de stad) tegen het lijf gelopen(die we gisteren kort gesproken hadden). En deze man vroeg zich af (in gebroken duits) waarom we niet langs gekoemnen waren? Ze hadden ons verwacht! Wat antwoord je dan??

Nis Gypsies

Nenad bracht me naar het hostel. En daar vertelde ik terug over mijn wens om kennis te maken met de gypsies. (tja, ik heb daar enkele redenen voor)
En daar hebben ze iemand opgebeld om mij te vergezellen. Niet vanwege het gevaar, maar wel om te tolken. Deze jongeman (Marko) kwam opdagen, maar tijdens onze rit werd hij opgebeld door zijn vader om de auto terug te brengen. Da`s een streep door mijn rekening. We zijn wel even langs geweest (en je kan het vergelijken met favela`s, sloppenwijken, ....), maar hebben ook de afspraak gemaakt om morgenvroeg (hopelijk is den dezen dan wel op tijd & verleis ik er niet teveel) het terug te proberen. Want we werden dadelijk heel openhartelijk ontvangen.
Daarna heb ik nog een korte wandeling gemaakt door een gypsiebuurt vlakbij het hostel. En ook daar waren de mensen heel curieus.

Nis Uitje

Gisterenavond ben ik nog iets gaan drinken met Nenad en enkele van zijn vrienden. Het was wel leuk. Maar daardoor ontwaakte Nenad redelijk laat. En hij had al aangegeven dat hij vandaag weinig tijd had & aan vrienden had gevraagd om mij te hosten. Helaas had hij geen antwoord gekregen.
Om de pijn zo kort mogelijk te maken, heb ik dan voorgesteld om me aan het hostel te droppen. En dan zou ik vandaar wel verder aan mijn `project` werken.

Nis 9 generaties.

Bij aankomst in Nis duurde het niet lang of Nenad kwam opdagen. (een 25jarige jongeman) Hij had nog een vriendin meegebracht. Samen zijn we dadelijk naar een oud fort geweest (gebouwd door de Turken). En dan moest hij ons (voor werkaangelegenheden) even verlaten en ben ik met Anna naar haar werk geweest. Zij maakt (in het zwart) souvenirs in het (plaatselijke)concentratiekamp (nog een souvenir uit de 2de wereldoorlog)
Tijdens gesprekken met haar bemerk ik hoe diep de wrok (jegens de Duitser) er nog in zit. Want in hun religie is het zo, dat als iemand van je familie iets misdaan heeft, dan moet je hier 9 generaties lang voor boeten. (PFF) En ja ze weet ook dar Servie ook welmensen pijn gedaan heeeft, maar bijlange niet zoveel als de Duitsers de Serven. (IK maar gezwegen over bv Sbrenica) En net zoals wij `gekleurde info dienen te verwerken`, is dat hier ook zo. `Ze proberen ons land (Kosovo) te stelen, maar dat zal hen niet lukken`.
Maar verder een leuke meid.

Uzice Vertrek

het blijkt hier precies echt de regentijd. Want gisterenochtend, (bij het vertrek uit Uzice( was het weer van dattem. En geen klein beetje. Maar van natte voeten, kan ik mij niets meer herinneren. (dus daat is goed)
Dan afscheid genomen van Vesna (ze had nog een dvd`tje met muziek en film klaar) en hop de bus op naar Nis (Nisj).
Daar werd ik opgewacht door Nenad.

Uzice Mijn hoofd

Eergisteren heeft Vesna me gedropt in een internetcafe, terwijl zij naar de italiaanse les ging. Wat een helse tijd!!! Want er zat daar een bende kinderen (computerspelletjes te spelen) en die maakten nog al lawaai. Ik hoorde (of voelde) mezelf niet meer nadenken.

Uzice Den Emir

Deze ochtend (nog maar eens vroeg opgestaan) was ik van plan om Emir Kusturica te gaan bezoeken. Hij woont op zo`n 60km van hier. Maar helaas er was geen bus meer en dus was het liften geblazen. En ik heb gelift, maar uiteindelijk heb ik op 20km afstand mijn kar gekeerd. Het begon lichtjes te regenen en de wolken beloofden veel meer (en ik was al 3 uur onderweg). Het ecologische, houten dorp van de Emir, zal voor een andere keer zijn.

Uzice Vesna

Uzice (Oezjitse, Hoe zit ze) is de plek waar ik heb afgesproeken met iemand van CS. Ze zal me komen oppikken na het werk, in het station.
Vesna, is heel actief en gedreven in het CS-gebeuren.
We trekken er dadelijk op uit voor een stadsverkenning (de oude stad, het centrum, onzen Tito, ...) en daarna gaan we iets eten. Een plaatselijke `lekkernij. Je kan het vergelijken met een ovenkoek, gevuld met eieren (gebakken in een houtoven) en dan doen ze daar nog een brooddekseltje op. Maar eerst gieten ze op beiden helften warm vet. Dit wordt geserveerd met een beker yoghurt. En ik kan je verzekeren, het komt aan!!! Als je dit op hebt, dan kan je een hele avond op stap en redelijk wat drinken. Het is echt goed voor een fond te leggen.
Trouwens, daarna zijn we nog iets gaan drinken met een vriendin van haar.
En iets voor 21u00 was het tijd om mijn bagage op te pikken in het station (dan ging dat kantoortje toe) en dan zijn we met de minibusd naar huis gereden.

Servie Belgrado

Servie is een landje 3x Belgie. En het eerste wat ik te zien krijg is mooi (de bergen). Maar het is ook een land dat doorheen zijn geschiedenis veel geleden heeft en ook anderen (althans de verantwoordelijken) veel leed heeft berokkent. Sla er maar eens de recente geschiedenis (alleen al de laatste 20 jaar op na!!)
En zoals iedereen weet is de hoofdstad Belgrado. Maar dat is voor over een aantal dagen!!!

De grens In de bergen, in the middle of nowhere

Of wat had je gedacht dat ze die posten zouden posteren. Echt een leuk vooruitzicht, om eventueel uit d bus gezet te worden.

Aan de Montenegrijnse kant dring ik erop aan om een stempel in mijn pas te krijgen. Zodat die vervelende Serviers minder kans hebben om hun ding te doen. En uiteindelijk verschijnt er een stempel in mijn boekje. Het is bijna vol!! Nu ja, er is ook niet zoveel plaats in dan in een ander paspoort.

En dan op naar de Servische kant. De andere passagiers zeggen allemaal dat het niet zo een vaart zal lopen.

maar eenmaal de serviers mijn pas in handen krijgen, is hun antwoord: Dat zullen we nog zien wat we daarmee doen.
Met mijn pas wordt van hier naar daar gezeuld. Ik moet de bus uit om te verklaren wat er allemaal in mijn grote rugzak zit. weer moet ik het verhaal van mijn pas doen en uiteindelijk krijg ik hem terug in handen.
En ....... er blijken 2 (nieuwe) stempels in te staan!! Eentje om Servie binnen te mogen & ........ eentje (over de Kosovaarse) om die van Kosovo te annuleren!! Ok, daar kan ik mee leven, dat maakt uiteindelijk mijn paspoort nog maar origineler en ik, ....................wel ik ben opgelucht dat ik mijn busreis kan verder zetten en .............. geniet!!!1

Podgorica Steve

Ook nog vermeldens waard. Den Steve (waar ik slaap) heeft een interview met mij gedaan. En misschien gaat hij het gebruiken op zijn site. Neen, die geef ik niet door!!

Podgorica Oude wijven

Als ik opsta regent het weer en niet een klein beetje. Om eerlijk te zijn, ik heb wel een beetje spanningen. Ik vertrek met de taxi naar het station (waar ik tevroeg toekom).
Op de bus tracht ik dadelijk met een aantal mensen contact te leggen. Het moest maar eens gebeuren dat ik tekort schiet met mijn eigen woorden, dan kunnen ze misschien bijspringen.
Maar zoals vorige keer is er eerst (door de regen) een rit door de bergen. Iets minder idyllisch dus, maar toch nog de moeite waard.

Podgorica Advies

Ondertussen loopt er van hier en daar wat advies binnen. Leuk, bedankt!! Maar zou men eerst niet zijne eigen hof in orde brengen?? (ok dit is voor een aantal zo inside, dat je niet kan volgen. Sorry hiervoor!!)

Podgorica Loop ik achter???

Heb ik iets gemist van het nieuws?? Is de Schengenzone uitgebreid (als iemand dit zou moeten/kunnen weten, dan ben ik dat toch) & hoef ik geen schrik te hebben?? Of zijn ze gewoon lui bij het uitvoeren van hun douanewerk? Of willen ze gewoon graag mensen in de problemen brengen?? En toch zo graag bij Europa willen komen.
Ondanks het feit dat de Eurozone (geld) 16 leden telt, ben ik al aan mijn 2de land toe (Kosovo & Montenegro) waar de Euro ook de enige munteenheid is!!

Podgorica Mr den ambassadeur

Ik heb ook nog 2 ambassades bezocht. De Sloveense en de Duitse. en de duitser zei: `je bent toch een vrij persoon die gaat en staat waar hij wilt!! Ik kon hem enkel gelijk geven. Ik hoop dat morgen die onnozele serviers ook goed geslapen hebben!!!

Podgorica Hoofdstad

Om eerlijk te zijn, ik vind hier niet veel hoofdstaallures aan deze stad. Daar hebben ze nog wat kosten aan te doen.
Eigenlijk had ik vandaag graag een uitstapje gemaakt. Maar het is bij een vroom gedacht gebleven.
Want ik was deze ochtend naar de politie gegaan voor een stempeltje. en moest tegen 11u00 terugkeren. Dan ging die dienst pas open. Ik was als eerte daar, maar dacht je dat ik als eeste binnen mocht?? Na een halfuur mocht ik binnen. En dan dachten ze me niets te geven. Want hij had naar de grenspolitie gebeld & daar hadden ze gezegd dat ze me niet gezien hebben. Ik stond niet in hun computer. Tja als ze geen stempel geven, hoeven ze ook niemanfd in hun computer te steken. (Zal ik eens beginnen vloekem??)
Maar ik kon mijn busticket laten zien & dus heeft hij mij een registratiekaart gegeven. Maar die ben ik in principe kwijt bij de Montenegrijnse post aan de douane. Daarom heb ik er enkele kopies van genomen & op hetzelfde blad ook mijn pas gekopieerd. Kwestie van wat voorbereid te zijn.

Podgorica Antwoord

Het antwoord van de consul is eigenlijk kort. Ga naar de (vreemdelingen)politie en probeer nog een inreisstempel vast te krijgen. Allee, ik weet weer wat te doen morgen, ipv een leuk uitstapje te maken. Maar ik ga die gasten proberen te pakken te krijgen voor het zogezegde `ochtendgloren`!!!! Hoewel die hun ochtendgloren wel eens tot 17u00 zou kunnen duren ofzo.

Podgorica. Mailing

Bij aankomst heb ik ook dadelijk gevraagd of ik over internet mocht beschikken. Ik heb even een compputer ter beschikking gekregen. Maar dit is niet de gewoonte. Ik zal voor de rest op zoek moeten naar een internetcafe.
Maar van die korte tijd heb ik gebruik gemaakt om eem mail te zenden naar onze bevoegde ambassade in ..... Belgrado. Ik hoop dat ze snel antwoord leveren.

Podgorica aankomst

Na het uitstappen ben ik beginnen wandelen naar mijn slaapplek, maar heb me laten oppikken daar een taxi. En deze keer had ik het heft in handen. En was het eindtotaal nog minder dan de afspraak.
Waar ik terchtgekomen ben. Bij een Amerikaan, die probeert een NGO op te zetten om jongeren meer weerbaar te maken. Goed Louis, zul je zeggen. Jamaar, how, ik heb de oindruk dat ik niet teveel in gesprek moet gaan of ik word erbij betrokken. En ik heb nu echt geen zin. En toch ging het tijdens de avond over onze manier van werken en visie. HEEEEEEEEEEEEELP. Ik ben op verlof zenne!!!!!
Dat hij zich eerst eens (voor zichzelf een omkadering zoekt, ipv zo maar de stoere te willen uithangen.)

Montenegro Podgorica

Het is een mooi berglandje, maar daar heb ik niet van kunnen genieten. En er is een legende (maar blijkt ook waar te zijn) dat vroeger hier je `gezag` afhankelijk was van het aantal hoofden (van tegenstanders, vreemdelingen) dat je in je bezit had. Ik voel alsof ze dat van mij ook afgehakt hebben.

De grens De Bastaards.

De grensplaatsen lagen allebei op respectabele hoogte, maar elk op een verschillende pas, met heel wat km tussen.

De eerste was een kleine grensovergang. Zoals steeds werden we aangemaand om te blijven zitten, terzijl ze met onze passen bezig waren. Dat heeft soms een voordeel, want zo kunnen ze geen vragen stellen over mijn onnozel paske.
Groot was echter mijn verbazing (toen ik hem terug kreeg), dat ik geen uitreisstempel gekregen had. Zo geven de Kososvaren natuurlijk voedsel aan de Serven.

Dan de 2de post. Dat was een evrzameling blokhutten en een weegbrug. Ook hier trokken ze met mijn pas erop uit. En ...... weerom zetten deze bastaards geen stempel in mijn pas. Maar eer ik goed en wel kon protesteren zette de bus zich in gang en reden we naar beneden. Mijn humeur was beneden alle peil. Nu hebben de Serven alle sin handen om mij de toegang te weigeren. Want zogezegd ben ik nog steeds (volgens hen) illegaal in het land. Want ja, zij erkennen dit niet als een land.

Wat nu gezongen??

Peja Amper gevuld

Deze ochtend in pristina (vertrek) waren we amper met 2 reizigers. In Peja (de eeste stop van formaat) heeft de bus zich tot 1/4 gevuld. En dat zou de maximum zijn.

Pristina de busreis

het beloofd een reisje te worden. Maar ik denk dat ik met mijn schatting van 160km aan de lage kant zit. Want zowat elke km zal dubbel moeten afgelegd worden in de bergen. Het beloofd. Bij verkoop van het ticket hebben ze gezegd dat ik rond 13u00 daar zou zijn. Hopelijk is dit ook zo, want ik zal tijd nodig hebben om mijn verdediging voor te bereiden.

Pristina Gegevens

Deze ochtend vond ik de gegevens van de Servische in mijn CS-inbox. Da`s al een klein stapje dichter bij Servie. Maar toch heb ik nog twijfels.

Pristina Toegangsprijs

Ik had al zo een blekblauw vermoeden dat de taxichauffeur, die me van het station naar mijn slaapplek gebracht had, me een beetje in het zak had gezet. Maar als je geen terreinkennis hebt, dan sta je machteloos. Vandaag heb ik het ondervonden. De heenrit heeft me 6,00 gekost en de terugrit (met een andere taxi) 3,50.

Pristina Rokershol

Alsof je er hier andere hebt? Ik ban daarstraks iets gaan eten in, in een restaurantje waar het volgens mij vol met nationalisten zat. Tegen mij waren ze absoluut vriendelijk. Want ze adoreren het Westen. Het eten was bijlange niet slecht en zou nog veel beter gesmaakt hebben, als ze .... die sigaret eens uitlieten.
Ga dan ergens anders eten, zal je zeggen. Wel kom mij hier eens iets tonen, waar niet gerookt wordt!!!

Pristina Ambetant

Ik voel me sinds gisteren redelijk ambetant. Sind ik weet dat de mogelijkheid redelijk reeel is, dat mijn toegang tot Servie geweigerd kan worden. (indien ik toegelaten wordt, dan zal de opluchting en het feest groot zijn) En dus zal dit gevoelen nog een paar dagen blijven hangen. Het wordt zaak dus om op een degelijk uur aan de grens te staan en niet `snachts (en dat ik dan geen kant meer uitkan). Ondertussen heb ik aan mijn boekingsbureau al een aantal alternatieve scenario`s doorgespeeld. Ja, mijn molentje draait op volle toeren. Maar er bestaat ook nog altijd een mogelijkheid om binnen gelaten et worden. Ook daar werk ik aan, samen met enkele Serviers (die ik van haar noch pluim ken en) die ik nog nooit gezien heb. Jaja, ook daar zijn er leuke mensen.
Het zou spijtig zijn, want Servie zou een van de hoogtepunten moeten worden.
Heeft er iemand ideeen??
Wat het probleem is? Dat er stempels van Kososvo in mijn paspoort staan & dat de serviers dan wel eens toegang weigeren en je naar een andere grenspost (terug via macedonie) sturen, om daar nog een stempel te gaan halen. In het vakjargon heet dit een `stamp run`. Leuk is anders.

Pristina Moeilijk

Toch voor mij, met mijn zweetvoetjes. Het is hier de huisregel dat je je schoenen uitdoet en beneden laat staan. Maar ik smokkel de mijne wel mee naar boven. Dan hoef ik mijn busje met talkpoedr altijd niet mee te sleuren.

Pristina Het witte huis

Neen, niet dat van in Amerika (da`s al genoeg in het nieuws). Maar hier (vlakbij) staat er ook eentje. Op dit monet wordt dit ingenomen door de internationale gemeenschap. Maar het was de woning van de vroegere president `RUGOVA`.

Het valt trouwens op dat de internationale `hulpverlening` aan de haal is met de beste gebouwen. En dat de Kosovaarse overheid (op enkele uitzonderingen na0 zich moet behelpen met `afdankertjes`.

Pristina Ons moederke

Net als den Bill, heeft moeder Theresa hier ook een straat (verkeersvrij) en zelfs een standbeeld. En als ik naar Albanie zou gaan, dan zou ik haar daar ook wel tegenkomen.

Pristina Bolides

Veel `Oost-Europese` wagens heb ik hier nog niet gezien. Het zijnn er allemaal westerse. En ik vind dat ze vaak jonger lijken dan de mijne (zo moeilijk is dat ook niet). En ook dikwijls hele grote.
Als je de wagens wegneemt van de hulpverlening (KFOR, EU, UN, ...) dan is er misschien wel 30% minder verkeer.
Maar om alles te kunnen betalen moet er ook gewerkt worden. Ik heb deze ochtend met een inboorling gesproken. Hij is dokter (radioloog) en heeft (zoals de meesten hier) nog een 2de job, nl security. Anders met een loon van 200,00/maand springt hij niet ver.

Pristina Voordeel

Het grote voordeel van dit landje is dat je hier geen geld hoeft te wisselen. Want de enige en lokale munteenheid heet hier de Euro. Ja net dezelfde als bij ons. Gemakkelijk toch, geen verlies bij omruilen.

Pristina Moet ik nu panikeren?

In het gastenverblijf heb ik net kennis gemaakt met een Amerikaanse onderzoekster (die het niet staan heeft op de serviers, maar dat geheel terzijde). In haar reisgids (betreffende Kosovo) las ik dat het waarschijnlijk onmogelijk is voor mij om Servie binnen te geraken. Of ik moet terugkeren voor een stempel naar Macedonie. Ik ga het nog eens goed navragen. Anders moet ik terug, of Servie links/rechts laten liggen (en dat zou ik spijtig vinden.

Pristina Diene andere kameraad

Na het afleveren van mijn bagage, ben ik dadelijk (wegens mijn kort verblijf hier) vertrokken voor een eerste stadswandeling. Op zich is dit geen speciale stad. Of toch wel?Er zijn hier enkele straten genoemd naar nog levende personen. Zo heb ik reeds gewandeld langs de boullevard (die de naam van onze goede vriend draagt, nl) Bill Clinton. en zo kan je er nog wel enkele tegenkomen.

Pristina aankoop ticket

Zo gauw ik toekwam aan het lokale busstation, heb ik een ticket gekocht voor Podgorica (hoofdstad van Montenegro). en daar ga ik overmorgen om 07u00 naartoe (ja je leest het goed).
daarna heb ik een taxi (want dit keer was het wel een lange weg) genomen naar het guesthouse, waar ik verblijf (bij een oude professor).

Kosovo

Dit is een land/streek dat nog niet zolang geleden dezelfde status had als Transnistrie. Nl een land dat eigenlijk niet bestond. Maar ondertussen is het door een aantal landen (waaronder Belgie) wel erkend.
En voor diegenen die het niet moesten weten, de hoofdstad is Pristina.

De Grens

Eigenlijk waren er aan de grens geen noemenswaardige problemen. Ik werd overal doorgelaten. Ik had ook een blanco briefje in mijn pa sgestoken, zodat de Kosovaren daar evt hun stempel konden opzetten, maar ze deden dit gewoon in mijn paspoort.

Skopje De bus

Deze ochtend was ik vroeg wakker. Ik wou gewoon genoeg tijd hebben om rustig aan alles te doen wat nodig was. En rustig naar het busstation te wandelen. En dat is echt niet ver af. En ook niet om te doen zoals die 4 Hollandse jongeren hier, zij doen immers alles met de taxi! Neen, ik wil (indien mogelijk) de stad zien, voelen, ruiken, ....... (jaja en de stad mij ook).
Er zat in het station niet veel volk op de bus. Maar dat veranderde gauw. Na een paar km stopte de bus en deze vulde zich volledig met Kosovaren. (en ook een heel onvriendelijke busbegeider, zelfs de kosovaren begrepen zijn gedrag niet)
Ik zat naast een vrouw met enkele kinderen en daarnaast een paar jonge gasten. We zijn aan de praat geraakt en zo verliep de reis al bij al gezellig.

Skopje Roken als

een Macedonier/Macedonische, dat overtreft alles. Ze zijn maar met 2 miljoen, maar roken zich kapot. En of het nu ergens verboden is, of niet. Niemand die er zich een zier van aan trekt. En tijdens reclamecampagnes jonge kinderen laten opdraven, om het roken te promoten, daar draaien ze hier ook hun hand niet voor om.

Skopje Die andere vrouw

Jaja, daar heb ik ook al een foto van. Aan haar standbeeld zijn ze trouwens bezig om de omgeving wat in te richten en een memoriaal/kathedraaltje/mausoleum/gebedsplaats (hoe moet ik het noemen) te bouwen. Enfin, dan zal dat wel en bedevaartsoordje worden zeker. Ah, ja het gaat immers over Moeder Theresa.

Skopje Onze kameraad

Het i het eerste landje van deze reeks dat ik aandoe & onze plaatselijke kmeraad heeft er al moeten aan geloven. Vandaag ben ik een restaurantje iets gaan eten en deze plek is helemaal `gewijd` aan TITO. Soms hilarisch, soms anders. Het zijn natuurlijk mensen die een zaak runnen & voor een deel klanten trekken uit nieuwsgierigheid. Maar desalniettemin, het slaatje was lekker.

Skopje centjes tellen

Bijna was ik er naar toe gegaan (maar het geeft een reden om nog eens terug te komen). Iedereen hier raadde me aan om naar Ohrid te gaan (Unesco erfgoed). Een hele nacht heb ik er aan liggen denken. Maar aangezien (in SPB er geld gestolen is, ik redelijk heb moeten betalen voor mijn trip naar Odessa, ik ook 2x een dagbudget moest ophoesten voor mijn doorsteek (Sofia-Skopje) ik ook wat op de kleintjes moet letten, heb ik uiteindelijk besloten om het niet te doen. Een volgende keer dus.

Skopje Beroepsmisvorming

Mijn Britse kamergenoot is reeds voor de 2de keer op 6 maanden tijd in Macedonie. Misschien is dit niet abnormaal, maar toch ...... wat doe je op zo`n korte tijd een 2de keer in dit kleine landje (nu ja ik moet ook nog eens terug, want op 2 dagen kan je niet alles gezien hebben)?
En `s avonds kon hij het niet meer voor zich houden. Hij had hier vorige keer een meisje ontmoet en beloofd om terug te keren. Helaas wist hij enkel haar naam (Mala), wat ze ongeveer studeert (Duits), .... en verder niet veel. En nu gaf hiij zichzelf een week om deze speld in een hooiberg terug tegen het lijf te lopen, hopend op een betere kennismaking. Want hij is er totaal door van de kaart.
Maar hij had niet veel hoop en liep eigenlijk maar rond te dolen. Samen (als ik voor een ander kan zorgen) met de receptioniste heb ik dan (via haar account op facebook) een oproep gelanceerd naar haar Macedonische vrienden (en hopen dat deze het verder verspreiden) om op zoek te gaan naar Mala. Een van haar kennisen is een bekende journalist & hij wou er meteen op de nationale tv-zender (in een druk bekeken programma) een item aan wijden. Maar dat durft onze Brit niet aan.
Ik ben eigenlijk (want ik zal niet alles meemaken) benieuwd hoe het zal aflopen met `Desperately seeking Mala`!!!

Skopje Elektriciteit 2

Er ws gezegd dat we naar een ander hostel (want dit is een keten van 2 hostels) konden verhuizen, als er in de namiddag nog geen elektriciteit was. Maar toen ik en mijn Britse kamergenoot (die ik in de oude stad) was tegengekomen toekwamen. Toen bleek er wel elektriciteit te zijn, ja zelfs warm water voor een douche.
Tijdens een gesprek met de receptioniste werd duidelijk dat de elektricteitsvoorziening in handen is van een oostenrijks bedrijf. En aangezien (en dit is blijkbaar specifiek voor deze regio) hier veel appartementen (door een bouwmaffia en niet gecontroleerd dus) zijn gezet (in de plaats van de vroegere huizen) maar geen enkele voorziening werd (zoals elektriciteit, ...) aangepast en het hommeles is tussen de overheid en het Oostenrijks bedrijf, tja dan sluiten ze af en toe eens 1 fae af en iets later een 2de en misschien ook nog een 3de. En ze kunnen blijkbaar dann ook kiezen waar enz.... Dat betekent voor de mensen in deze buurt veel onzekeheid en zich speelbal voelen tussen deze partijen.

Skopje 1963

Is ook voor Skopje een belangrijk jaar!! Want in dat jaar werd de regio opgeschrikt door een (allesverwoestende) aardbeving. Daardoor is er hier niet veel historisch meer over. Enkel in het `Albanese` deel (lees moslimgedeelte) van de stad, schiet er nog het een en ander over. Als je daar binnen stapt, dan waan je je in Azie. Echt anders, maar ook heel leuk.
Ze hebben hier ook een `leuk` (maar ook aangrijpend) standbeeld ivm de aardbeving. Als je het van de achterzijde benaderd, dan denk je `daar ligt/staat een standbeeld van een leuke vrouw. Maar als je ze dan bekijkt langs de voorzijde, dan bemerk je dat ze een arm, been, borst mankeert. En zo wordt Skopje dus ook ervaren door de bewoners.

Skopje aankoop ticket

Op advies van velen heb ik mijn traject een beetje omgegooid. En heb een ticket gekocht voor ...... Pristina.
En daarna en internetcafe in, want deze ochtend was er nog steeds geen elektriciteit.

Skopje Elektriciteit

Toen ik terug in het hostel kwam, was er een verschil met eerder op de dag. Er was nog minder elektriceit beschikbaar. In 2 stopcontacten was er nog iets beschikbaar. Maar dit viel ook al weg. Het was dus behelpen met kaarsen en een houtkachel. Romantisch, dat wel. Maar toch ook vervelend. Volgens een brit, die ook op reis is in de Balkan, is dit niet echt een verrassing. Want in Belgrado zijn er ook regelmatig onderbrekingen. Nu met de gascrisis, steken blijkbaar velen een elektrische bijverwarning bij aan & het system kan dit niet houden.
Maar hier in Skopje is het wel vreemd. In sommige huizen is er niets & in sommige huizen (in dezelfde straat) is er maar in een of meerdere kamers elektriciteit beschikbaar.
Volgens de receptioniste heeft zij bij haar thuis daar geen last van, want zij woont boven een bankkantoor & die zetten ze nooit zonder stroom!!

Skopje Geldafhaling

Met een klein hartje heb ik een (degelijk uitziende) bank opgezocht. En daar geld opgevraagd. En ..... het lukte. Ik moet oppassen of ik begin terug vertrouwen te hebben in het systeem.

Skopje Het hostel

Bij aankomst leek het hostel getroffen door een gedeeltelijke `elektriciteitspanne`. Een aantal ruimtes dienen elektriciteit te ontberen, en op andere plaatsen is er nog. Maar dit euvel zou zich oplossen, daar was men zeker van.

Skopje Aankomst

Bij aankomst in het station van Skopje, ontmoet ik weer hetzelfde Macedonische (zaken)koppel. En zij besluiten om mij te droppen aan het hostel. Waarvoor mijn dank. Echt leuke mensen.

Macedonie FYROM

Ze krijgen er vaak het schijt van, maar de officiele naam van dit landje is Macedonia-FYROM. dit laatste staat (voor de analfabeten onder jullie) voor `Former Yugoslavian Republic Of Macedonia`. Dit moest (anders werd hun onafhankelijkheid niet erkend) van de Grieken, omdat deze vinden dat hun provincie het echte `Macedomie ` is.

De Grens

De zoveelste keer dat ik mijn verhaal dien te doen. En ja ik krijg een stempel. Want weeral is mijn antwoord op de vraag:`En dan vlieg je vanuit Skopje naar Brussel?`

`JA, NATUURLIJK!`

En we zijn weer binnen. Alleen dat vliegtuig dien ik in een ander land nog wel eens te halen.

Sofia Geen bus

Gisteren heeft Luben mij gedropt aan het bussstation, vanwaar ik naar Skopje zou reizen. Ik was wat vroeg, dus het was wachten geblazen.
Toen de bus diende te ariveren, ben ik gaan navragen waar de bus bleef. En ik kreeg als antwoord dat er geen bus was!!! Ik ben als een bezetene naar mijn ticket beginnen zoeken, maar vond het niet (nochtans had ik er eentje gekocht). Na lang aandringen vond de bediende (onder een andere voornaam van mij, da`s voor niks goed) hetticket. Maar ze beweerde dat het voor eergisteren was. Terwijl (ben er zeker van) dat ik gevragd had voor woensdag (in alle bekende talen die ik ken). Maar geen livemoederen aaM Er was geen bus.
Luben adviseerde mij om verder rond te vragen. Ik kwam nog bij een busmaatschappij uit (eventueel ommiddernacht).
Bij het buitenkomen vn het busstation stootte ik op een oudere man en een vrouw, die blijkbaar met hetzelfde probleem te kampen hadden: Hoe Skopje bereiken, vandaag?

We zouden met een gedeelde taxi gaan, maar de chauffeur was nogal inhalig.
Uiteindelijk belde de oude man 2 taxi`s op (want er waren nog 2 vriendelijke Macedoniers die ook die richting uit moesten), die we deelden.
Onze taxi reed rechtsstreeks naar Skopje & deze grap kostte mij 60,00Euro (ook voor de vrouw, terwijl dat de oude man beweerde over veel te weinig geld te beschikken en 10,00Euro bijdroeg. Ik vond dit niet juist, maar kon ook niets inbrengen, want hij sprak geen andere taal & ik moest er geraken)

Sofia Koerierdienst

Aangezien Luben op dondrdag naar Belgie vliegt, heb ik hem vriendelijk gevraagd of hij mij van het een en ander zou willen verlossen. En ja hoor, de goedheid zelve neemt een deel van mijn bagage mee. Dat scheelt voor mij heel veel.
Hoe kan ik hem hiervoor bedanken?

Ondertussen hqd ik mijn ogen opengehouden en ergens in Plovdiv was ik cafe `Rozenhof` tegengekomen (een Belgisch biercafe). En hier heb ik hem enkele Leffe, een hoegaarden en een brigand gekocht. Zo hqd ik toch een `Belgisch kadootje.

Sofia Witlof

Op mijn laatste avond (in Sofia) had ik voorgenomen on iets te koken voor Luben en zijn stiefvader.
Maar helas, ik vond geen witlof (anders hadden ze dit op hun bord gekregen). Het is dan kip met currysaus en rijst geworden. Vooraf gegaan door Letse vodka, die ik nog meezeulde.

Sofia Planning

Aangezien Luben werken was op dinsdag, (en ik alleen thuis was en ik wallen (nog groter dan die van Amsterdan) onder mijn ogen had ontdekt, heb ik me onledig gehouden met het plannen van mijn trip en een hele reeks vragen gesteld via CS.

Sofia Nostalgie

Wie houdt van Wartburg, Trabant, Barkas , ... (maar evengoed van Audi Q7, ....) moet hier zijn. Hier kan je nog alle szien rondrijden. En ook (zijn ze zo braaf, of schamen ze zich er niet voor) zijn nog vele (zo niet alle) kommunistische standbeelden in het straatbeeld te zien. Waarom brengen ze dit niet samen in een park of zo? Dat spart oa batterijen voor het fototoestel.

Sofia Beneveld

Gisteren ben ik op daguitstp geweest naar Plovdiv. Toen ik hier vertrok had het net gesneeuwd & hing er ook mist over de stad.
Maar helemaal niet in Plovdiv. Best een leuke stad.
Alleen het terugkeren was een beetje verward. Aangezien in Sofia (op de tram) alle ruiten bevroren waren, had ik totaal geen referentiepunt (waar ik moets uitstappen). Maar met een sms-je naar Luben & bereidwillige medepassagiers werd dit euvel verholpen.

Sofia Wie een put graaft voor een ander

heeft in deze landen niet zoveel werk. Enkel (eventueel) het deksel tegoei oplichten. Soms hoef je dit zelfs nog niet te doen & is het al gebeurd.
Maar zorg dat je er zelf niet intuint.

Sofia enkele eigenaardigheden

Die Bulgaren, het zijn sjarels. Meesters zijn het. In het plaveien van straten en pleinen. En dan liefst met materiaal dat na contact met vocht spekglad wordt. Echt een plezier als voetganger.

Als Bulgaren Ja bedoelen 'schudden ze van neen' en als ze neen bedoelen knikken ze 'Ja'. even wennen is dat.

Mijn vriend (Luben) werkt in het winterseizoen bij een callcenter. Hier in Sofia heb je er zo verscheidene, die specifiek werken voor de Belgische (Vlaamse) markt. Dus het kan zijn dat je naar een bedrijf belt (info, dienst naverkoop, ...) en dat je zonder dat je het weet in Bulgarije terechtkomt en wordt te woord gestaan door een Bulgaar of Bulgaarse. Aan telefoon zullen ze het nooit toegeven. En je mag er zeker van zijn, hun kennis van onze taal is ok. Ze worden zelfs ondergedompeld in deze taal door tijdens hun vorming naar programma's zoals 'thuis & familie' te kijken.

Sofia Georgi

Vandaag zijn we een bergwandeling gaan maken, op Vitosja (een berg in de buurt). En ook zijn stiefvader is meegeweest. Deze man (Georgi, Gigi voor de vrienden) is (bijna) 84 jaar. Maar zijn hobby (vroeger was dit alpinisme) zijn nog steeds bergwandelingen maken. Naar boven gaan is niet echt een probleem. Maar afdalen is dit wel. Want een aantal jaar geleden heeft hij zijn achillespezen verwond & daarna is hij nog eens aangereden geweest (gevolg van dit alles: een aantal kg ijzer in zijn benen. Maar zoals gezegd, naar boven geen probleem. En dus zijn we naar beneden gekomen met een stoeltjeslift.

Sofia Poppemiekes

Ik ben vandaag iets gaan eten in 'Happy'. Da's zowat de plaatselijke variant van Mc Donalds. Maar dan met andere (betere dingen) dan in die bekende keten. En als diensters worden blijkbaar enkele poppemiekes in dienst ggenomen. En hoe langer het rokje, des te meer ze in de pap te brokken hadden.

Sofia Fitness

Vandaag ben ik de stad ingetrokken voor wat een serieuze verkenning moest worden. En het is dat ook geworden. Maar door al die sneeuw is het ook een serieuze fitnessbeurt geworden. Want de ruiming gebeurt hier niet zomaar. De onderhoud van de stad is nl uitbesteed aan een privefirma. En volgens hen staat sneeuwruiming niet in het contract.

Sofia Feestje

's Avonds waren we uitgenodigd voor een feestje, bij vrienden van hem (Ik heb ooit anders meegemaakt. Sommigen zouden daarvoor bedanken.) Zo'n gelegenheid vind ik altijd wel tof. Ook al spraken de meesten niet zo goed Engels, Russisch of Frans. Maar (ook al was ik ondertussen ongeveer 40 uur wakker) het was wel leuk.
In het heen gaanhebben we de hele afstand gewandeld & in het terugkomen was het met de taxi.

Sofia Verkenning

Na de aankoop ben ik nog een kleine wandeling gaan maken. Om de omgeving wat te verkennen. Maar aangezien ik de omgeving nog niet kende, was ik terug, tegen dat het donker werd.

Sofia Hoefijzers

In de namiddag zijn we schoenen gaan kopen. Maar eerst een ATM gezocht en met een bang hartje geld opgevraagd. En zowaar (langzaam) kwam er geld uit de automaat. Hopelijk is dit de voorbode van een betere toekomst op dit gebied.
En dus kon ik opzoek naar nieuwe schoenen. Want hie ligt heel wat sneeuw en dat zou dus natte, koude voeten betekenen. En dat kan ik missen als kiespijn.
We hebben er gevonden (voor 49,00 Lev.) Dus als die de rest van de reis uitzingen, dan is dit een goed koopje geweest. Ik zal wel dienen rekening te houden met evt nieuwe blaren.

Bulgarije/Sofia Aankomst

Rond 06u00 kwamen we aan in Sofia centraal. Ik toog dadelijk op zoek naar een wisselkantoortje en een telefoongelegenheid. Want raar maar waar, van de boodschappen die ik naar Luben zond, kwam er geen enkele aan.
De man van het wisselkantoor merkte op dat het nr niet goed was (er was een getal te veel). Dus ik op zoek naar internet, om dit te controleren. Maar dit moet je blijkbaar niet doen in de buurt van het station. Het was er niet en niemand kon/wou me zeggen waar ik dan wel terecht kon.
Na (bijna) een uur (ik was bijna hopeloos (weeral)), doken er 2 kruiers op. Zij hadden de oplossing, want in het busstation (even verderop) was er wel internet. Ze beleidden me naar daar (tegen betaling) en inderdaad.
Na een kleine controle had ik het juiste nr te pakken en kon ik hem bereiken. Tegen 08u00 werd ik door Luben opgepikt en reden we naar zijn appartementje.

De Grens Schengen

Aan de grens (ik verwachtte tussen 2 Schengenlanden) geen controle. Maar dat buiten de waard gerekend. Ha, die Bulgaren gingen zelfs aan de haal met mijn paspoort. Hadden ze er nog nooit eentje gezien??
Maar ik kreeg het wel terug, het was in orde. Paljassen dat het zijn.

En daarna probeerde ik een oogje dicht te doen. Maar dat is niet echt gelukt.

Boekarest Couleur locale

Het was (in onze ogen) een aftands wagon waar ik diende in te reizen. En wie ik als gezelschap kreeg? 3 zigeuners. En dat geeft dadelijk een aparte ambiance. Want ze 'nemen' bij manier van spreke de hele coupe in. En stellen vragen die anderen niet stellen. En een gene kenden ze niet. Maar een 20 km van de grens, verlieten ze de trein. En dan werd het ineens stil in de coupe & bleef ik helemaal alleen voor de rest van de trip.

Boekarest Hop en wegwezen

Binnen 2 uurtjes spring ik de trein op, richting Sofia. Net op tijd om hier mijn voetjes nog droog te houden. Want ondertussen is het hier geweldig beginnen sneeuwen.
En in Sofia wacht Luben me op!!

Boekarest Billboards

Op dit moment is Boekarest een heel andere kant aan het opgaan. Het is precies of men wilt de wereldhoofdstad worden van het aantal `schreeuwerige` reclameborden. Men heeft ondertussen al het grootste videoscherm van Europa & dagelijks komt er nog vanalles bij!!

Boekarest Het kantoortje

Door al die financile beslommeringen zag ik mijn laatste `uitje` bijna door mijn neus geboord! Ik had graag nog het laatste bouwwerk van Ceauscescu gezien (van binnenuit).
En op de laatste nipper is dit gelukt. Het gaat over een gebouw (het 2de grootste ter wereld, na het Pentagon), dat plaats moets bieden aan alle `parlementsleden`, de regering, de verscheidene administraties, de Kommunistische partij, ..... Enfin, alles onder 1 dak.
En om dit te verwezenlijken liet hij een optrekje bouwen. (Dit moest het nieuwe centrum van Boekarest worden. Aan de bouw werd begonnen in 83-84. En hij heeft ooit zelf maar 1 ruimte gezien die af was. (Daar waar de regering moest vergaderen) Want in `89 is hij overleden (zei de gids). Ze hebben de oude man gewoon gefusilleerd!!
Maar het was niet enkel dit reusachtige gebouw. Ook de omgeving er rond werd heraangelegd. (Heel de boel werd gewoon platgesmeten) Er werd een nieuwe boulevard (naar analogie van de Champs Elysee in parijs)aangelegd met fonteinpartijen (een partij per district). Rechtover het gebouw waren er nog kantoorgebouwen voorzien en de boulevard werd afgezoomd met symetrische appartementsgebouwen (voor de mensen die daar zouden werken)Werkelijk een megalomaan project (en zo had hij er nog een aantal in zijne koker. Denk maar aan de landbouwhervorming en delocalisatie van een 8000-tal gemeenten. Je kon het niet gek genoeg bedenken (en spijtig voor zijn bevolking), of hij geselde er hen mee.
Het kan gek klinken. maar na zijn dood hebben ze het gebouw verder afgewerkt. Al het materiaal lag toch ergens gestockeerd in Boekarest (ze hebben zowat 1 miljoen kuub marmer gebruikt, meer dan 350 ton kristal, en ga zo maar door)
Op dit moment is het parlement er in gevestigd, zijn er conferentie en feestzalen en enkel musea. (in `94 hebben ze het eerste deel in gebruik genomen & nog is het niet helemaal af!!)
Het spul telt 1000 vertrekken! Waarvan enkelen zo groot zijn dat......, je het niet kan beschrijven!!

Boekarest Relativering

Deze ochtend mocht ik nog wat centjes gaan ophalen, voor dat ik evt terug het vertrouwen geef aan mijn bankkaart. Want stel je voor dat ik ze weer kwijt speel aan een automaat!!
Maar het was weer een lijdensweg. Op 1 plaats (hoewel de hele ruimte vol hing en stond met reclame voor western union) wou men niet helpen. Wij hebben deze dienst niet!?! Op een ander beweerde men niet genoeg cash te hebben en op 4 plaatsen weigerde men om mij uit te betalen. Dit omdat de zender niet al mijn voornamen op het formulier had vermeld. (Ik heb daar ook niet omgevraagd om een hele reeks voornamen te hebben, die ik toch niet gebruik. Of was ik bij mijn geboorte al behept met een meervoudige persoonlijkheid?) Enfin er was geen lievemoederen aan. Want wet was wet!!! En toch was er uiteindelijk 1 kantoor waar men daar geen probleem van maakte! (na 7 pogingen dus) Moeten die dan met diezelfde wet geen rekening houden? En waar men in Litouwen zeiden dat ze enkel (regelgeving Western Union)in Dollars of de plaatselijke munt konden uitbetalen, kreeg ik deze keer alles in Euro`s.
Regelgeving van mijn voeten is dat!!

Ok, ik weet dat ondertussen de mensen in Gaza (en andere streken van de wereld) met veel fundamentelere problemen af te rekenen hebben.

Boekarest Kleine mensen

Wat mij opvalt, is dat hier in Roemenie nogal veel kleine (volwassen) mensen rondlopen (Ik zou nu hierover grappen kunnen maken, maar vind het ongepast!).
Toch vraag ik me af, hoe dit komt? Is hier een genetische of historische reden voor? Is er iemand op dit vlak eventueel ervaringsdeskundig en kan hij/zij mij op deze prangende vragen van antwoord dienen? (Of ben ik er nu toch mee aan het .......? Vergeef het mij dan!!)

Boekarest Op de thee

Gisterenavond had ik een afspraak met de Roemenen (die ik in Chisinau heb leren kennen). Eigenlijk had ik niet veel zin (want het was gisteren weer een kleine strijd om geld in Roemenie te krijgen, dat ik vandaag kon gaan ophalen.).
Maar ik ben toch gegeaan & het is een hele leuke avond geworden. We zijn thee gaan drinkenm in eenheel apart theehuis (rechtover het presidentieel paleis). Volgens hen deed het hen denken aan de bedden in een hostel, mij deed (de ruimte waar wij zaten) meer denken aan de slaapvertrekken in (vergeef me) een concentratiekamp.
Maar het was heel leuk & heel lekkere thee.
Naderhand zijn we nog langs de jongen zijn thuis geweest. Want in Roemenie zijn er weinig fietsliefhebbers (en hij is er een van). En hij wou zijn racefiets eens aan iemand laten zien! (Blijkbaar was hij enkele jaren geleden, bij de jeugdreeksen) ook nationaal kampioen op de piste. Wat dit ook mogen betekenen. Maar hij is er mee gestopt. (Volgens zijn vriendin voor de studies, volgens hem ook omdat hij moest beginnen doping nemen)
Daarna hebben ze me aan het hostel gedropt & heb ik gezien dat ik logeer in de (of een van de) hoerenbuurt van Boekarest. Dit was mij nog niet opgevallen.

Boekarest Geen interesse

Gisteren tijdens onze stadswandeling zagen we een dakloze (was ook wat dronken) kunstjes (en aangemoedigd door enkele andere mensen) uithalen op een bevroren rivier. Maar ook gevaarlijk dicht bij een aantal plekken, waar het ijs te dun was.
Wij hebben een politieman op de hoogte gebracht, maar die was niet fel geinteresserd. Het was immers `maar een dakloze`!!
Verschrikkelijk vind ik dat.
En daarna ging het gesprek even over de `zorg` (of niet-zorg) voor deze mensen. En over de straatkinderen (waasvan denk ik niemand een idee heeft met hoevelen ze zijn). En die leven in de riolen (daar is het nu nog wat warmer) en aanverwante plaatsen.
Hey, we zijn in Europa!!!!!!!!!!!!!!

Boekarest Opgepast

Al heel mijn trip zijn mensen me aan het waarschuwen. En wat heeft het al uitgehaald??
In Tallin ----- Pas op voor de meisjes in Riga
In Warschau ---Pas op voor die Oekraieners
In Odessa ---- Pas op voor die Moldaven
In Moldavie --- Pas op voor die Transnistrieers
In Moldavie ---Pas op voor dei Roemenen
In Roemenie --- Pas op voor die Turken, Arabieren, Zigeuners, .....
In Roemenie ---- Pas op voor die Bulgaren
.......
Voor wie of wat gaan ze me nog waarschuwen?? Wat gaat dat allemaal zijn in ex-Joegoslavie??

Kan je uitrekenen/nagaan, met hoevelen ik op reis ben? Want men zegt `een verwittigd man is er 2 waard!!!`

Boekarest Naadloos

Net terug van het station. Ben een treinticket gaan kopen voor Sofia. Eigenlijk vind ik dit best duur. Ik betaalde (want ik moet ook wat op de kleintjes letten) 121,00 ROL. En dit voor een gewone zitplaats (op een nachttrein). Voor een slaapplek kwam er nog eens 50,00 ROL bij.

En ik kijk wel uit naar Sofia.Wamt daar zal il na lange tijd Luben nog eens terug zien. Waarschijnlijk weinigen die hem kennem. Maar diegenen die hem kennen vinden het alleszins een leuke gast.

En ik hoop in Bulgarije ook afscheid te kunnen nemen vam mijn schoenen. Elke dag lost er wel ergens een naad. Ze hangen nog nauwelijks rond mijn voeten. Inderdaad, het zijn praktisch naadloze schoenen. Zou dat geen idee zijn voor `De Bedenkers`? (of ben ik er nu mee aan het rammelen??)

Boekarest help die beestjes toch!!!!!!!!!

Hier in Boekarest is de hondenplaag nog oneindig veel groter!!!! En dit alles is te danken aan onze goede vriend `Ceauscascu`. Hoj had immers een plan tot stads(lands)vernieuwing. En daartoe liet hij heel wat (dat is licht uitgedrukt) huizen sneuvelen en appartmentsblokken (je moest eens zien in welk `nederig stulpje` hij leefde) bouwen. Het was de gewoonte om een huisdier te houden. Helaas waren deze appartementen er niet op voorzien.En belandden onze vriendjes op straat. Met het gekende gevolg!! Enkweken dedenze als hondjes.
Ik vind dat je er nu nog over struikelt. Maar Ioanna vindt dat het er echt weinig zijn!! Een aantal jaar gelden zou het probleem (oa door adoptie en sterilisatie) zijn aangepakt!!.
Maar het blijft een feit dat onze vrienden `de Aziaten, hier hun hartje zouden kunnen ophalen!!!`

Boekarest Wakker geschoten???

Zijn ze blijkbaar in de bank. (Moet je daarvoor zo uit je krammen schieten??)Ze hadden zomaar mijn debetspul terug op 0 gezet. En nu zou ik moeten uittesten (morgen) of ik geld kan ophalen. Maar het vertrouwen ontbreekt!!!

Boekarest Rondleiding

Vandaag had ik een rondleiding (met iemand van CS) geregeld. En dat was een meevaller. Want, als je niet lang in een stad bent, dan is zo een prive-gids geen overbodige luxe. Zo weet ik meteen ook nog morgen wat te doen. Want ze heeft mij nog wat aanduidingen meegegeven.
En morgen heb ik ook nog afspraak met de Roemenen uit Chisinau.

Boekarest Wie zegt dat???

Ik las ergens een artikel (Belgie, http://www.deredactie.be/cm/de.redactie/buitenland/090106_koude_europa ) dat het daar vriest dat het kraakt! En men had het in hetzelfde artikel over -31 gr ivm Roemenie. Kan iemand mij zeggen waar??? (Op vliegtuighoogte??)
Want vandaag (omwille van de warmte) heb ik zelfs mijn Thermisch ondergoed uitgelaten. Ok, je wou het niet weten, wel je weet het toch.

Boekarest Den arrivee

Vanaf het busstation moest ik mijn weg zoeken naar het hostel. En dat was het best per metro. Maar daarvoor moest ik nog wat centen zien te versieren. Aangezien we terug in Schengengebied waren, leek mijn bankkaart hiervoor het aangewezen instrument. Maar eer ik een bankautomaat vond (die niet buiten dienst was gesteld) was ik een tijdje onderweg.
En dan had ik er eentje gevonden. En hij accepteerde mijn kaart niet. Ik de bank binnen om uitleg te vragen, maar het toestel werkte volgens hen normaal. Ik dus terug een poging gedaan en hierop slikte het toestel mijn kaart in & gaf het niet terug. Dus terug de bank binnen. Ze haalden de kaart eruit & wilden ze niet teruggeven. Want mijn naam stond er niet op vermeld. Na wat aandringen en van mijn neus te staan maken hebben ze ze wel teruggegeven.
Gelukkig had ik nog een beetje baar geld op zak en heb dit kunnen wisselen. Maar stoppen doen deze fratsen dus niet.
Het zal de zaak niet vooruit helpen, maar ik heb bij aankomst dadelijk een boos bericht (ben eens flink uit mijn sloffen geschoten) naar de bank gestuurd.
Het ziet er naar uit dat ik de hele tijd op Western Union zal mogen overleven!! Wat een heerlijk vooruitzicht!!

Boekarest Emir

Ik weet niet of iedereen al films gezien heeft van Emir Kusturica! Wel ik ben nog niet in dat paradijs, maar wel op de Balkan.En een van de eerste beelden die ik te zien kreeg was: een doodskist vastgebonden op het dak van een wagen. En de witte doek (want de kist was gesloten & of er iemand inlag, weet ik niet. Ik veronderstel van niet.) die in de kist zich bevindt, hing er hier en daar een beetje uit!!
Het kan hier in deze streken nog leuk worden!!!

Boekarest Onrecht

Tijdens deze trip zal ik enkel Boekarest aan doen. En dit blijkt al meteen een onrecht te zijn. Want de streken die we doorkruisten, nodigden wel uit voor een andere en verdere verkenning.
Het viel me oa op dat (in elk geval de eerste dorpen) iedereen nog niet over stromend water beschikt! Langs de kant van de wegen waren er vele waterputten te zien, waar de bewoners zich met emmers kwamn bevoorraden. Wij kunnen ons dit heden ten dagen niet meer voorstellen. Maar er bestaan zelfs in de Europese Unie nog van deze gebieden.
Werk aan de winkel dus nog!!1

De grens Een fluitje

Het wordt zowat een van mijn vaste stekken tijdens deze trip. De Grensplaatsen. Vandaag was ik nieuwsgierig of ze me zouden laten gaan (uit Moldavie) en hoe welkomik zou in Roemenie?
Het viel verrassend goed mee aan de Moldavische zijde. Er werden geen opmerkingen gemaakt over mijn paspoort en ik kreeg bijna evensnel als de rest mijn stempeltje.
Van aan de aan de andere zijde, weet ik nog minde te vertellen. Want we moesten onze paspoorten gezamelijk inleveren. En kregen ze ook gezamelijk terug. Ik (vanwege Schengen) zonder stempel. Ik vermoed dat ik er nog genoeg zal verzamelen!!

Chisinau Donker

Er scheelt duidelijkiets met Moldavie. Ik heb hier op straat weinig of geen lachende gezichten gezien. precies of de mensen hier in een permanente donkerte (schaduw) leven. Dat maakt de boel al dadelijk veel minder gezellig. En toch heb ik de indruk dat ik nog niet alles gezien of meegemaakt heb (in dit landje). Zou ik nog eens terugkomen??

Chisinau Die Finnen

hadden mij verdorie goed liggen. Ik dacht een hele nacht alleen te zijn. Maar om 04u45 vielen ze binnen. Ik moet wel zeggen, als iedereen het zo stilletjes zou doen, dat zou echt tof zijn.

Uiteindelijk bleek het te gaan om 1 Finse & 2 Duitsen. Dat verandert dadelijk veel!!!

Chisinau Alleen

Vandaag zijn de anderen terug vertrokken naar hun heimat!!! En ben ik alleen achtergebleven. Maar voor lang zal het niet zijn. Want morgen krijg ik Finnen als gezelschap. Tenminste als ze het vinden!!!
En dus dacht ik van de gelegenheid gebruik te maken om mijn was te doen en alles hier open te hangen. (Ik heb wat waspoeder gekocht) Maar de poetsvrouw is pas vanavond komen opdagen en tegen dat ik gegeten had, was de wasmachine bezet met beddengoed.

Oh en trouwens een zalig Kerstmis. Neen, ik ben niet te laat!!! Bij de orthodoxen is het dit weekend immers kerstfeest.

Chisinau Koreanen, .............

......... Chinezen, .... en andere Oosterse bevolkingsgroepen, zouden hier in Chisnau (mmar ook in andere steden, gebieden hier in de buurt) hun hartje kunnen ophalen. Want er heerst hier echt een overbevolking van straathonden. (Ze zijn wel braaf de beestjes, maar lopen soms toch wel danig in de weg. En kweken doen ze als .... honden!!) En misschien zouden zij wel eens een `heerlijke` bestemming voor deze beestjes kunnen bedenken. Neen, ik denk hierbij niet aan bontmantels.

En hoe bereid je dit? Koken, bakken, grillen, ...... En het resultaat? Al dente, saignant, ...? En hoe eet je dit? Met je handen, stokjes, ......?

In een leeg moment stelt een mens zich al eens fundamentele vragen!!

Chisinau Terug weg uit het paradijs.

Wat me wat tegen viel, was het feit dat ik via CS met iemand een afspraak geregeld had. Ik heb daar ergens ruim een halfuur staan rillen van de kou, maar die persoon is niet komen opdagen. Zou het ook een fictief iemand geweest zijn.
Enfin, tegen 16u00 had ik het daar wel gezien en heb ik mijn weg gezocht naar het treinstation. Want vandaar vertrokken de bussen terug naar Chisinau.
De buschauffeur (een andere) trachtte mij eerst te negeren (en zou als hij durfde op mij gespuwd hebben), maar ik kroop wel in de bus. (heb je wel de juiste papieren, gromde hij. Ik verzekerde dat alles in orde was)
Aan de grens gekomen, ging het eigenlijk snel. En ik denk dat het goed was, dat ik weer in een volle bus aboriginals zat. Want als je enkel als buitender(s) bent, dan proberen ze van alles af te troggelen.
We waren opvallend snel in Chisinau terug.
En vanavond heb ik dan wel een ticket voor Boekarest kunnen bemachtigen. Alleen moet ik een nachtje langer blijven, want op zondag was er geen mogelijkheid meer.

Tiraspol Het paradijs.

Van de douane had ik het `voorrecht` gekregen om tot 20u00 in het paradijs te verblijven. Deed ik dit niet (en bleef ik langer) dan moest ik een boete (hoeveel????) betalen.
Net alsof ik van zin was om daar veel langer dan zonsondergang te verblijven!!! Dan zie je toch geen steek meer.
Ik werd op weg gezet door de vriendelijke medereizigster en dan kon ik zelf mijn plan trekken. Wat me opviel was dat er betrekkelijk weinig wagens op straat waren. (Was het vanwege een extra feestdag of gewoon (veel waarschijnlijker) omdat het hier nog is zoals in `de goeie ouwe tijd`!! En toegegeven, heel veel is er ook niet et zien. Alles is geconcentreerd rond 1 grote laan (50 metere breed), waar je voldoende tijd hebt om over te steken (op dat gebied was het een zaligheid). En zowat alles is van belang & mag je niet fotograferen. Toch is het me een aantal keren gelukt. (Ik moet nog wat oefenen, of ergens (bij de CIA) wat ander materiaal zien te bemachtigen!!!
En veel (of alles) staat ook in het verband van de vriendschap tussen hen, Rusland, Abchazie en Zuid-Ossetie. Want de slogan klinkt letterlijk: `Samen zijn we sterk!!`

Moldavie De echte fictieve grens

Transnistrie bestaat officieel niet, maar toch zijn er grensovergangen. En hier doen wilde verhalen over de ronde. Want ook onze vriendjes, de Russen, hebben hier een aandeel in. Zij maken immers de grote meerderheid uit van wat ze noemen `een vredesmacht`. Alleen doen ze dat op eigen ,anier. Zo werden de Polen (die hier logeren) geconfronteerd met een Kalashnikov in hun nek. Dit om hen aan te moedigen om iets extra te betalen (zodat ze sigaretten konden gaan kopen.). Van een vredesmacht gesproken. Ze doen dat weer goed, Vladimir & Dimitri!!!
De Moldavische kant van de grens was geen probleem (ondertussen rij je op verscheidene plekken voorbij `ingegraven & gecamoufleerde tanks`). Maar dan kom je aan de opstandelingen en moet je je eerst gaan aangeven en daarna laten registreren. (En ondertussen ook je biljet voor de bus betalen.) Natuurlijk neemt het voor een buitenlander (maar ze hebben geen opmerkingen gemaakt over mijn paspoort) wat meer tijd in beslag. Want er dient wat `onderhandelt` te worden. Zowel op de bus, als bij het aangifte kantoor sprak men van een registratietaks van 26 Lei. (Daar kon ik mee leven. Alhoewel, voor een `fictief` land is dat wel veel) In het registratiekantoor probeerden ze me de pieren uit de neus te halen, maar mijn naam was `Haas`.
En niet enkel de pieren, maar ook het geld uit mijn zakken. Eerst was het voor mij 20,00 Dollar. Maar toen ik zei dat ik geen dollars had, zakte de prijs naar 200,00 Lei (14,00 Lei/Euro). Maar ik gaf aan dat ik dat ook niet op zak had en toonde een briefje van 100,00 Lei. En zei hem ook dat ze in het andere kantoor het bedrag van 26,00 Lei hadden vernoemd. Dat vond hij niet zo prettig, maar gaf toch 74,00 lei terug. Daar ging zijn extra dagpremie.
Maar wat er ondertussen ook weg was, was mijn bus!!! De onverlaat had nochtans beloofd om net achter de grens op mij te wachten. Maar ik had mijn `ticket` betaald & weg was hij!!
Gelukkig heeft een behulpzame grenswachter een plaats voor mij geregeld in een andere bus. (Die ik niet meer moest betalen. Toen ik tegen een van de passagiers zei dat dit een `kleine nachtmerrie` was, antwoordde ze dat dit niet waar was. Het is gewoon het leven hier, zei ze! En het is een schande (ging ze verder) dat dit in een `Europees land gebeurt`.

Chisinau De bus op

Vanochtend ben ik `vroeg` opgestaan. (rond 08u00) Want ik wou tijd genoeg uittrekken om mijn vertrek uit Moldavie (bus) te onderzoeken & voor mijn dagtrip naar Tiraspol. (Als die al kon doorgaan) Een ticket voor Boekarest kon ik nog niet bemachtigen, maar voor Tiraspol was het snel gepiept. Want de marshrutka stond reeds klaar en vertrok zowat 15` later.
Ik zat naast een jonge Moldavier, die me ook wat hielp bij het invullen van de migratiekaart. Ik mocht immers als bestemming het adres van zijn familie opschrijven. De buschauffeur was echter een professionele grompot!!!

Chisinau Wissen

Vandaag ben ik de oude stad ingedoken. (Want morgen ben ik van plan om toch in Transnistrie te geraken, voor een daguitstap) En heb een aantal foto`s gemaakt. Tot ik ineens (ik had ze nog niet eens opgemerkt) aangesproken werd door 2 politiemannen. Ik moest een foto verwijderen die ik net gemaakt had. Eerst dee alsof ik hen niet verstond.
Wat was er gebeurd. Ik had een foto gemaakt van een gebouw (Kommunistische stijl & het bijbehorende monument). Toegegeven (maar niet aan hen) ik had ook gezien dat het over het ministerie ban Binnenlandse zaken ging. En dan? Lijk ik zo op George Bush of op Osama Bin Laden??)
Heb ik ze gewist? Terwijl ze erbij stonden? Wel toch gedaan alsof. En daarmee was de zaak van de baan en heb ik mijn foto nog!!! (Dat belooft het beste voor morgen)
De rest van de dag had ik regelmatig (maar misschien werd ik te achterdochtig) dat af en toe er mansen waren (zonder uniform) om op bepaalde plaatsen een oogje in het zeil et houden & voelde ik me dus bekeken en wat ongemakkelijk!!

Chisinau Rocco Granata

De medebewoners zijn 3 Polen (neen het zijn niet diegenen die ik ken) en 2 Roemenen. We hebben nog wat over koetjes en kalfjes gepraat. De fles wijn (die de eigenaars klaar gezet hadden) opgedronken en zijn dan samen de stad ingetrokken. Op het het centrale plein was er een live(tv) show aan de gang. En de Rocco Granata`s, Laura Lynns, Eddy Wally`s en La Esterella`s (de plaatselijke varianten alleszins) traden daarop.
Vlak voor middernacht was er nog een (vooraf) opgenomen boodschap van de president. Maar, naar goede en aloude gewoonten, duurde zijn boodschap te lang & kon er pas nieuwjaar gewenst worden om 00u02!!
Maar het is/was een leuk groepje waar ik mee op stap was & heb dus mezelf mijn grensoverschrijvende inspanningen niet beklaagd!!
Rond iets na 01u00 zijn we terug naar het hostel afgezakt (de meeste met verkleumde voeten) om nog wat na te praten.

Chisinau Plaats in de herberg

Ik had in Odessa zorgvuldig alle gegevens genoteer (in een notitieboekje) ivm de hostelgegevens. En ik vond de buurt vrij snel en met een marshrutka ging de verplaatsing ook nog vlot. (Leuk was dat ik aan een krantenstalletje, waar ik de weg vroeg (wederom in mijn onberispelijk russisch,hm), een welkomstgeschenk kreeg. Een kalender van 2009!!
Mar in de buurt van het hostel, bleek niemand deze plek te kennen. (En als ik het van iets op mijn heupen krijg, dan is het van de plaatselijke bevolking (ook in Belgie), die hun eigen streek (dorp, stad) niet kennen. Zelfs al staan ze naast de straat die je bedoelt!!!
In de straat ben ik aan het huisnr gaan bellen (maar er was geen aanduiding & niemand kwam opendoen.
Dan heeft uiteindlijk iemand me even verder gevoer waar ook nog een goedkoop hostel was. Maar dit was het duidelijk neit. I wou nog even proberen om toch ter bestemming te geraken, want er was al een klein voorschot betaald.
En achter de hoek bleek ook nog een internetcafe te zijn. Na de mail afgeprint te hebben en samen met de uitbater een paar tel gedaan te hebben, kregen we de eigenaars te pakken. Ze zaten bijna met hun voeten onder tafel & hadden al een paar dagen hun mail niet meer bekeken!! (Dan doe je zaken & bekijk je je communicatie niet)
Maar er was nog een bed over, zeiden ze!! Het zou er nog aan gemankeerd hebben. Het was gereserveerd!!! Uiteindelijk zijn ze mij komen oppikken, 100m verder en zijn we gereden naar ...... de plek waar ik eerder op de avond had aangebeld!!
Het bleek over een klein huisje te gaan, met 1 slaapkamer vam 6 personen. En met mij erbij was het volzet.

De Grens Bananenschillen

Wat verwacht je van Bananenrepublieken. Het minste dat je ervan kan verwachten is dat de grond bezaait ligt met bananenschillen!!
Om 11u00 vertrok de bus & niet langs Transdnestrie. Ik verwachtte al genoeg problemen zonder dat ik dit er ook nog eens moest bijnemen. Zoals steeds was ik de enige extra-terrestrial tussen allemaal aboriginals.
Ik had bijna de indruk dat we in een eigen Schengenzone aanbeland waren. Want we reden de ene controlepost na de andere voorbij, gaven douaniers een lift, ......
Tot we uiteindelijk aan de eigenlijke grens aankwamen. Iedereen (Oekraine) kreeg vlot zijn/haar paspoort terug. Hte was wachten geblazen op 1 exemplar. Yep, dat van mij. Ik werd erbij geroepen, want deze afbeelding zat nog niet in hun collectie. (Dat de Belgische overheid daar eens snel voor zorgt!!!)
Maar met mijn papieren (gelukkig draag ik die nog bij mij) dat ik bestoelen werd en een verklaring van het consulaat (SPB) ontdooiden ze en werd (na nog wat wachten) uiteindelijk een stempel geplaatst in mijn pas.
De medepassagiers hadden begrip voor mij, maar de chauffeur was niet zo blij met de extra wachttijd en het feit dat hij er niets aan had. (Want door anderen werd hij wel als hulp ingeroepen & voor wat geld kon hij blijkbaar wel iets ritselen) Want ik handelde deze zaak liever zelf af. Wat ik aan mezelf heb, weet ik ondertussen wel!1

Dus op naar de volgende halte: de Moldavische!! Schrok ik ervan, dat mijn paspoort op zij werd gelegd? Niet echt. Ik begon een beetje in het zicht te lopen van de douane en werd dus ook weer op het appel geroepen. Met deze keer mijn verhaal in het Frans (ze praten hier een soort Roemeens (en dus een Romaande taal)) en de nodige tijd en geduld, heb ik de zaak ook hier kunnen forceren. En zijn we met zijn allen de grens overgeraakt. Dat ik afentoe ongerust was over de afloop, heb ik aan niemand laten merken.

Maar we zijn binnen. Buiten geraken, is een zorg voor binnen enkele dagen. Nu konden we beginnen denken aan het nieuwe jaar!!

Odessa Wat een nacht

Midden in de nacht (30 - 31/12) kreeg ik een sms van de Polen. Dat ze niet naar Moldavie kwamen en dat ze mij daar alleszins veel plezier wensten. Volgens het bericht werden ze niet toegelaten in het land. Is dit waar of zijn ze nooit vertrokken?? Wie zal het zeggen!!
Dan heb ik maar snel wat overleg gepleegd met mezelf (gelukkig heb ik een meervoudige persoonlijkheid & ben ik dus niet vaak alleen.) En ik heb dan (na een laatste internetcontrole)beslist om het er toch op te wagen en pas later (nu dus) het thuisfront op de hoogte te brengen.
Ik had met de eigenaar (Odessa) afgesproken dat ik mijn sleutel aan de andere belg zou overhandigen & smorgens heb ik tegen Geoffrey gezegd dat ik misschien terug kon opduiken.
En dan ben ik vertrokken, op weg naar het busstation en wat de dag mij zou brengen!!