Denkmal

Een Denkmal hebben ze hier wel voor alles en iedereen! Nu er zijn hier enkelen die met hun vuile voeten serieus door de geschiedenis gestruind hebben. Om het maar niet over de Nazi`s te hebben. Dus voor alles en iedereen die ze hebben terchten te vernietigen zijn er hier herdenkingsmonumenten. Teveel om in dit korte bestek op te noemen. Maar kom gerust af of stel maar vragen. Alles moet ook niet van mij komen he! Waar ik zeker nog naar terug moet is een souvenirswinkel (met communistische propaganda). Hilarisch gewoon. Sante zou zich daar in zijn nopjes voelen! En blijkbaar ben ik niet alleen in Berlijn. Er zijn immers nog 2 presidenten op bezoek. Ik dacht al extra lawaai gehoord te hebben. en de handelaars die kloegevan geen klanten te hebben, omdat alles afgezet was, Ik heb daar niets van gemerkt. En dan dacht ik gisteren een internetcafe binnen te stappen, om wat te noteren. Helaas was er geen internet. Misschien dat ze daar ook eens een denkmal voor moeten oprichten. En het andere, waae ik nu zit waqs al gesloten. Enfin, ik ga ermee stoppen voor vandaag, want ze zijn me hier buiten aan het kijken! Tot een volgende!!

Maandagplannen

Dienden al dadelijk aangepast te worden. Want de fietsenwinkel, die ik op het oog had, was op maandag gesloten (zoals zovele dingen)! Dus nog maar een wandeltocht achter de kiezen. Met de maaltijden gaat het steeds de betere kant uit: een portie friet met zure room, een broodje met braadworst, een portie curryworst met tomatensaus, ..... Ik moet toegeven, die Duitsers hun kookkunsten zijn van een hoog niveau! ;-) En dus terug de muur afgebroken. Ik heb een vermoeden dat het mijne laatste keer niet zal zijn. Gelukkige was hij lang genoeg, zodat ik niet steeds dezelfde plek dien te bezoeken en het ook nog niet moe ben. Ik denk dat het anders zal zijn geweest als je met het bestaan dagdagelijks werd geconfronteerd!

De 7de dqg

Was dus mijn eerste volledige dag terplaatse. Veel was er niet open, maar hier in Berlijn ligt er gewoon geschiedenis tussen de straatstenen. En dus ben ik daar naar op zoek getrokken. Naar de hoofdreden waarom ik hier ben, nl Die Mauer!En ik heb hem gevonden. Tja, wel het 1 & ander afgewandeld. Met de fiets? Neen, het was zondag en ik moest nog voor een fietsslot zorgen. Dat was 1 van de dingen die ik op maandag zou doen. Om hier nu alles over de muur uit de doeken te doen, daarvoor ga ik van de uitbaters hier onvoldoende tijd krijgen. Ik zou weggen, kom eens af om naar de foto°s te kijken & ik geef je er graag wat uitleg bij!

Omgeving verkennen

Wat betekende nog wat mondvoorraad inslaan en een kleine verkenning. En een dineetje in een Kroatisch restaurant (Lekkere lever met groentjes) Dat viel goed mee, want op het eerste zicht was ik in Kebabland aanbeland! ;-)Want al gauw was ik uitgeteld (door de jetlag :-) en andere toestanden in mijn thuisland) & lag ik er al rond 21u00 in. Van die dag kan ik dus niet veel meer navertellen!

Beroepsmisvorming

Zouden mensen dat van mijn gezicht kunnen aflezen, wat voor werk ik doe? Enfin, ik kreeg een kamer toegewezen waar enkel (toen toch) 3 jonge dames verbleven. Ondertussen is er nog ne andere sjarel binnengesmeten.

Wilde honden

Maar toen ik mijn stek gevonden had, was ik nog niet binnen! Er kwam maar niemand niet opendoen! Uiteindelijk getelefoneerd en kreeg ik de onduidelijke boodschap dat ik een halfuurtje diende te wachten & dat hij (ik vermoed de uitbater) zou lsngskomen om me erin te laten. een 30`later kwam er een man van Vietnamese komaf om me binne te laten. Waarom een half uur? Ht verkeer was nochtans niet druk? Zou hij zich intussentijd bekommerd hebben over wilde honden? (Sorry voor de flauwe grap) Enfin een beetje onderhandelen gaf me voor de helft van het saldo meer betaaltijd en eenplek om mijn fiets voorlopig ze stallen!

Voorspoedig

Na enkele (de ene al wat meer gelukt dan de andere) indommelpogingen, ben ik in Berlijn-centraal toegekomen. Het toeristisch kantootje opgezocht om te horen hoe ik diende te fietsen. Ze legden me de weg uit tot op het punt `dat ik het nog eens moest vragen, maar ik dan wel reeds in de buurt zou zijn`. Geen enkele van kaarten had immers een voldoende bereik! Tja, toeristische dienst. Maar goed, zo kon ik mijn Duits nog wat verder oppoetsen. En na een uurtje wroeten en zoeken, vond ik mijn stek. Ik moets even terug aan de Russisiche straatindeling en (soms niet-)nummering gewend geraken, Ah ja, want ik ben gekazerneerd in het Oosten! Veel verderaf kon niet, heb ik zo een bleekblauw vermoeden.

In een klein stationneke

Zaterdag om 08u30had ik mijn trein in Leuven naar Luik. En daar toegekomen had ik het idee dat ik een uur de tijd had om over te stappen, Wat een geluk dat ik mijn oren open had. Ik was nog niet goed en wel beneden in de tunnel, of er werd afgeoepen dat ik terug naar boven mocht (zelfde perron) met al mijn toestanden (bagage en plooifiets) voor de trein naar Keulen. Dus terug een sprintje getrokken en net op tijd op de trein gesprongen, Tja echt vlot ging dat nog niet met mijn handen vol. Maar ik twijfelde er niet aan dat ik nog genoeg training zou krijgen. In Keulen (de stationnekes werden alsmaar groter) had ik echt wel een half uur om de overstap te wagen, dus tijd genoeg om een klein beetje mondvoorraad in te slaan en de trein op te zoeken. Ondamks de Duitse Grundlichkeit zat er wat vertraging op de uurregeling. Dus inburgeren en integreren dat zou wel van een leien dakje lopen, vermoedde ik zo! Wat ik echter niet in de mot had, was het feit dat ik een zetel toegewezen gekregen had. Heb me nog even zitten rotzoeken naar de juiste plek, maar aangezien zij vertraging hadden op hun conto, wel dan moestenze mijn verkeerde zitplaats er ook maar bij nemen. En wonder boven wonder was er een oudere Duitse dame die er ook zo overdacht en zich naast mij neerplantte. En begon te ratelen in het Duits tegen mij. En ik antwoorden alsof ik mijn hele leven nog niets anders gesproken had! Jawohl, immer gerade aus, ........ enz....... Even later reden we over de Liefdesbrug (ken je die van in Parijs?). Hier maakzen ze alvast nog geen aanstalten om de sloten ervan af te halen. Nochtans, er hing wat oud ijzer aan!

Voorbereiding

Het zat al een tijdje in mijn hoofd om nogeens de wereld te gaanverkennen en zeker het stukje waar ik de boel op 09/11/89 mee was gaan afbreken. En alle creduíts aan Griet (die me ook even uit Belgie wou! ;-) Daarmee is alles een beetje ineen stroomversnelling geraakt. En maar goed ook. Eens naar een kleine stad gaan, terwijl ik steeds in de Tiense metropool verblijf, het is eens iets anders!! De rest van de voorbereiding verliep redelijk vlot. Alleen de tickets afprinten, dat was niet evident. Op het werk zijn ze aan het computersysteem en co aan het morrelen en dat geeft niets anders dan problemen! Maar goed ik ben er aan geraakt & dus ook weg!

Terug opnieuw

Yep, ik heb me nog eens over de Belgische grenzen gewaagd, En dus zou het kunnen (als je niet van mailadres verandert bent) dat je even verschiet! Maar het is geen gemakkelijke bevalling geweest om aan internet te geraken & dat ze me gewoon toelaten om hierop internet te gaan, Nochtans zit ik niet zo ver! Tis maar Berlijn. Maar qua internet niet min, Enfin, het is een eerste berichtje om te proberen & sebiet voor echt!!! Ik weet niet of ik foto`s ga kunnen bijvoegen met al deze capriolen? We zien wel!