Ik voel me sinds gisteren redelijk ambetant. Sind ik weet dat de mogelijkheid redelijk reeel is, dat mijn toegang tot Servie geweigerd kan worden. (indien ik toegelaten wordt, dan zal de opluchting en het feest groot zijn) En dus zal dit gevoelen nog een paar dagen blijven hangen. Het wordt zaak dus om op een degelijk uur aan de grens te staan en niet `snachts (en dat ik dan geen kant meer uitkan). Ondertussen heb ik aan mijn boekingsbureau al een aantal alternatieve scenario`s doorgespeeld. Ja, mijn molentje draait op volle toeren. Maar er bestaat ook nog altijd een mogelijkheid om binnen gelaten et worden. Ook daar werk ik aan, samen met enkele Serviers (die ik van haar noch pluim ken en) die ik nog nooit gezien heb. Jaja, ook daar zijn er leuke mensen.
Het zou spijtig zijn, want Servie zou een van de hoogtepunten moeten worden.
Heeft er iemand ideeen??
Wat het probleem is? Dat er stempels van Kososvo in mijn paspoort staan & dat de serviers dan wel eens toegang weigeren en je naar een andere grenspost (terug via macedonie) sturen, om daar nog een stempel te gaan halen. In het vakjargon heet dit een `stamp run`. Leuk is anders.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
Dag Louis,
Ik zie dat je al in Pristina bent !. Maar onmiddelijk betreffende je vrees om Servië niet binnen te geraken: je gaat naar Podgornica, hoofdstad van Montenegro ? (dat is het vroegere Titograd) De hoofdbaan gaat over Kosovske Mitrovica (ben daar in september geweest) en dan over Ribarice een stukske door Servië (de fameuze Sandzak-regio) en dan over Ivangrad naar Podgornica. Maar ja kan ook over Pec (Kosovo) naar Montenegro. En dan van Montenegro Servië binnen, zo vermijd je om rechtstreeks van Kosovo naar Servië te gaan. Tenzij de Montenegrijnen je ook de toegang weigeren ? Ik duim alleszins voor jou. En natuurlijk zijn de Seviërs heel warme mensen. Ze hebben natuurlijk hun reputatie tegen, precies omdat de streek waardoor jij nu aan het voyageren bent, het centrum van het kruidvat van de Balkan is. En daar worden mensen nogal vlug opgehitst met een paar eenvoudige slagzinnen. Dat geldt zowel voor de Serviërs, Albanezen, Bosniakken, Bosniërs, Montenegrijnen, Kroaten, Drogenbosniërs en nog een paar van die volkeren die daar plachten voorbij te komen.Maar om het met Alex Poesjkin te zeggen: natuurlijk verachten deze mensen hun vaderland van top tot teen, maar ze vinden het vree vervelend als een buitenlander dat gevoelen met hen deelt...
Tot later.
Groeten uit Drogenbos.
en zeggen dat ge uwe weg kwijt waart en zo in Kosovo geraakt zijt ... ik probeer maar
Een reactie posten