Toen ik bij het station van Nevsky boven de grond kwam werd ik aangesproken. Het was een jonge gast die zich zeer vrijpostig gedroeg en me wat versleten brochures (van SPB) wou aansmeren. Hij was zeer druk & ik liet hem dadelijk merken dat ik met zijn gedrag en verkoop niets te maken wilde hebben en heb hem dat ook uitdrukkelijk gezegd. Maar hij drong nog intensiever aan. (op heel korte tijd) (alles gebeurde op een aantal seconden. Want in de metro droeg ik mijn rugzak met de hand en boven op de roltrap heb ik hem pas echt aangedaan.)
En toen besefte ik wat me overkwam, maar ondertussen (op die enkele seconden) waren ze ribbedebie met mijn laptop (ik droeg die bij mij omdat ze in het hotel van iemand anders al iets ontvreemd hadden), mijn geld, bankkaarten en documenten (mijn systeem voor het dragen onder de kledij was stuk), .... enfin kortweg gezegd alles.
Ik heb nog even geprobeerd om de `verkoper` staande te houden, maar samen met een kompaan verdween hij roepend dat het `zwarten` waren (maar ze waren zo blank als iets) en dat ze de dieven moesten aanhouden.
Wat ik vreemd vond, was dat niemand reageerde, mij een teken had gegeven, iets had gezegd.
En daar stond ik tussen de massa, moederziel alleen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten