ANA

Na het avondeten (Burek, gevulde paprika, tomaten en komkommer), was het voor mij tijd om Ana op te halen. Ana is een werkneemster van de bar, die ook bijles geeft aan Roma-kinderen (in een andere wijk). Desalniettemin was het voor haar ook de eerste keer dat ze te gast bij een zigeunerfamilie. Ik had haar gevraagd om te tolken ze wou dit graag doen.
Zo konden de grote mensen onder elkaar bezig zijn & kon Djelana enerzijds het gesprek volgen en anderzijds (toen ze voldoende vertrouwen had) bezig zijn met haar broer en zus.
De thema`s die aan bod kwamen: Het verleden en de afronding ervan, de sterktes van hun dochter, de appreciatie voor ons werk (en in het bijzonder voor mij), haar toekomst en hun wensen ervoor en de komende stappen.
En 1 van die stappen is de Belgische nationaliteit. Gevolg van dit alles? We hebben morgenvroeg een afspraak om samen naar het stadhuis te gaan. Ik ga straks nog even nakijken welke documenten we nodig hebben en hebben afgesproken om 09u30 aan het Turkse fort. Life is going on!!

Daarna (tegen de verwachting van Djelana ging dat heel vlot) heb ik afgesloten. Het was immers een zware emotionele dag geweest &morgen zijn we nog een ganse dag samen.

Pikant detail: Plots was er telefoon van de zus van Djelana (uit Duitsland). Da` het verhaal van een lopend vuurtje!! Zij wou immers ook haar deel van de aandacht van haar ouders. Dit telefoontje ging in het huis rond, maar op een bepaald moment heb ik dit ook laten stoppen. Want vandaag en de volgende dagen verdient ons madame de aandacht!! We zijn immers ook maar voor een beperkte tijd hier!! Meisjes toch!!