Bij het verlaten vanhet hostel, had ik afgesproken dat ze zouden opbellen na een uurtje om te zien hoe het met ons was. Ik had nl een systeem opgezet, ter ondersteuning als er iets zou fout lopen of als we ons bedreigt voelden of iets in die aard. Maar wat kon ik melden, alles verliep zoals het `hoorde`!!
En als je denkt dat alleen zij deel uitmaakte van de reunie, dan had je het ferm mis!! Ze waren immers van plan om een maaltijd te voorzien voor ons (op dat moment kloeg ze neit meer van roken en eten samen in dezelfde plaats) en er moesten dus boodschappen gedaan worden. Daarvoor werd een stiefzoon uitgestuurd & hij moest 2 pintjes meebrengen!! Eentje voor de papa en eentje voor mij. Zeg nu zelf, dat sla je toch niet af! Want ook al leven ze in moeilijke omstqndigheden, dat groot symbool kon ik niet weigeren. Dus heb ik er eentje gedronken met haar vader!!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten