We zijn ondertussen zaterdagochtend. Gisteren was er nog het een an ander gebeurd. Hevig discussies over de familie, de gebeurtenissen uit het verleden, het wachten op een cameraman (die niet kwam opdagen), liefdesaffaires en de conflicten die dit creeert.(lees een aantal van haar familieleden wensen dat ze haar relatie verbreekt & van haar ouders hier mag ze ermee doorgaan)
Enfin, de emoties konden weer van het plafond geschraapt worden.
Daarom dat ik op een bepaald moment gezegd heb dat we terug gingen naar het hostel. Zij hadden graag dat Djelana bij hen bleef. Maar Djelana zelf was blij met mijn beslissing. Waarschijnlijk een bittere pil voor hen om te slikken, maar ze aanvaardden het.
In het begin had ze het moeilijk om er over te praten. Maar smorgens hebben we het er nog even kunnen over hebben. Zij had slecht & goed geslapen (vooral de situatie omtrent haar broer hield haar wakker) en bij mij lag het hele familiegebeuren (geen kwestie van evt onveiligheid) op mijn maag & was dus oorzaak van mijn gebrek aan nachtrust.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten