Hostel Nis

Voor we aankwamen hadden we besloten om de avond nog alleen door te brengen. (De familie wist dat we onderweg waren, maar niet wanneer we in Nis zouden zijn) En dus gingen we rechtsstreeks naar `mijn buitenverblijf` in Nis. Nl, Hostel Nis. Daar ben ik kind aan huis & ik had voor de eigenaar typische Belgische kadootjes bij! Wat? Moet je dat vragen? Als je hem kent en ..... mij kent!!!Meteen was mijn rugzak veeeel lichter. Om maar te zeggen, het onthaal was als vanouds. En daardoor voelde Djelana zich ook gedragen. Leuk dat ze dit kon toelaten, want ze bleef wel wat zenuwachtig. Maar we besloten dat morgen (eigenlijk vandaag, als ik dit schrijf) de grote dag zou worden!!!