Dan was het moment daar van het opstijgen. Toen brak pas goed het angstzweet uit. Maar door over vanalles te praten en te kletsen geraakten we ook wel door. Zo had ze ook bijna niet door dat we aan het landen waren. Ze heeft zich wat beziggehouden met Kiekeboes & ik (als goede student) met het samenvatten en vertalen van een Frans tekstje.
Ze gaf nog eens aan dat ze wel van het vertrekmoment (uitzwaai) genoten had. Toen we geland waren, moest ik het volgende probleem oplossen. Ik had verdorie het adres van onze slaapplek niet bij. Tja, dat stond op mijn mail, maar blijkbaar had ik het niet afgeprint, opgeschreven, ... En dus moesten we op zoek naar internet. Maar in een luchthaven (rond 21u00) die aan het uitserven was, was dit geen eenvoudige klus. Ook in Servie kennen ze het kastje en de muur!! Maar uiteindelijk konden we onze gading vinden via de computers die alleen voor de web-check inn dienen. En dan gauw buiten, om de laatste bus te nemen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten