maandag 18 april 2011

Opspelende zenuwtjes

De tijd van afscheid kwam langzaam dichter bij. En ze wou er korte metten mee maken. Want voor haar had het `lang genoeg geduurd`. Ik denk dat ze de pijn van het afscheid wou voor zijn. En daarmee wou terug naar huis (Belgie). Wij zijn naar het hostel gegaan. Zo kon ze zich douchen en klaarmaken voor de terugreis. Haar broers zijn meegegaan en met hen heb ik ondertussen iets in de bar gedronken. Na een tijdje is de rest van de familie toegekomen en zijn we afgezakt naar het station.

Geen opmerkingen: