Dankzij een bereidwillige buschauffeur en enkele autochtonen zijn we op onze slaapplek geraakt. Het was reeds donker, maar nog licht genoeg voor haar om te zien dat het hier niet altijd even proper is (het land, de bussen, het hostel, ....) en net dat is voor haar zo belangrijk. Ze zal nog wat nootjes moeten kraken.
We zijn dan nog in een plaatselijke eettent geweest, waar we iets kleins gegeten hebben.
Daarna terug naar onze barak. Zij is snel gaan slapen en ik heb met tussen de `heerlijk riekende` rokers gezet (jeetje wat stinkt dat) om nog wat op de computer te kunen tokkelen!!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten