Om eerlijk te zijn, het was leuk dat Tine ons stond op te wachten. Want nog een busrit en een treinreis, zouden van het goede teveel geweest zijn. En dat hadden we ook verdiend. Ze was heel blij dat ook Kiekeboe erbij was.
En dan kon Tine het gesprek wat overnemen en is er toch nog heel wat uitgekomen. Ik kon dan weer in mijn alledaags rolletje van ondersteuner kruipen. En zo reden we eerst naar mijn stek om mijn bagage af te zetten. Dan kon ik op mijn gemak nog wat tijd vrijmaken voor de afsluiter.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten