Tja, hoe bekijk je dit hele spul een beetje antropologisch. Zij die er wat kaas van gegeten hebben, mogen me helpen. Reik me maar ideeen aan, stel me vragen, spui evt kritiek, ....!!!!!!!!!! Want ook ik heb hier een proces te gaan. Ik moet eerlijk zeggen, het was voor mij een korte nacht, want heb ook wat liggen woelen in mijn bedstee.
Gisteren is er duidelijk een deel (ik denk nog niet alles) van de `kumpania` gepasserd. Elk met zijn/haar eigen verhaal. Maar ze hadden wel hun eigen plek. Ook al is die me nog niet even duidelijk.
De schrik die sommigen hadden (uit voorzorg) blijkt tot nog toe niet te hoeven. Ik wou schrijven ongegrond, maar aangezien voorzichtigheid de moeder van de porseleinenwinkel is ......, zal ik maar deze stelregel hanteren.
Ze hebben allen (maar ik kon vaak niet anders dan toeschouwer te zijn, aangezien ik deze taal niet beheers) over `de dingen des leven` kunnen praten. En het was zichtbaar een geemotioneerd gesprek. Waarbij de dingen (elk zijn/haar eiegen waarheid) over en weer gingen. Volgens Djelana kan ze het hen vergeven, maar een 2de keer (wat is een 2de keeer) moeten ze haar geen onrecht meer aandoen. Het is sowieso iets wat ze nog een aantal keer zal moeten herkauwen, vooraleer ze het een plek kan geven. Maar wel belangrijk dat het gebeurd is.
Gisterenavond rond 21u00 was haar bobijntje echt wel af.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten